მერაბ სალუქვაძე "მე არ შემიძლია ნახევრად მიყვარდეს ადამიანი, ან ნახევრად ვმეგობრობდე მასთან. ან მთელ გულს მივცემ, ან არც არაფერს!!!"...

სულ ამას ვფიქრობ, ღმერთმა განგებამ, სევდით და დარდით რად მომავლინა, როცა შევყურებ, სხვის ლამაზ სახეს გალაღებული რომ მეჩვენება.....

იყო ქართველი, მამულისთვის ზრუნავდა მუდამ, ლექსების წერა შთააგონა ღვთიურმა მუზამ. უყვარდა ქალი, მას სახელად ჰქვიოდა მერი, სანდომიან ცის იყო იგი ელვა და ფერი....

მოგყევი საყვარლის ოთახამდე და ისევ დაგინახე გრძნობებგაშიშვლებული პოეზიასთან. არ გიხდებოდა შავ-თეთრი სტროფების სხეულზე ფათური. ზურგი შეგაქციე და მხრებში...

ერთხელ, როდესაც მეგობრობას აუბა მხარი ლომს რესტორანში საქეიფოდ შემოყვა ხარი და ჯანმრთელობა რადგან ჰქონდა ორივეს რკინის გათენებამდე აღარ მორჩნენ დალევას ღვინის...

დღესაც გეძებე... (ბავშვებს, ვისზეც დედაბმა უარი თქვეს...) დღესაც გეძებე, მოვიარე მთელი ქალაქი, ისევ გაწვიმდა, დამისველა ფეხები წყალმა... ისევ მესიზმრა,...

"..... და ვეფერები იმ ადამიანს, ვისაც ცრემლები თვალებს უსველებს". ტერენტი გრანელი მე მომეჩვენა ტიროდი მწარედ. ივნისის ღამე ელოდა ავდარს. ვგავდი...

მარეკები შლიდნენ ბანაკს, ქარი ჩამი-ჩუმით ჰქროდა, ვიწექ, რომელიღაც ბალახს უცბად ქალის სუნი ჰქონდა....

დავდივარ უხმოდ სიყვარული დამაქვს მთვარეულს გაუმაძღარი აფთარივით სხეულს ვიფლითავ მერე ნაბადად მოვიხურავ თვალებს ღამეულს და შენი სულის სახარებას გადავიკითხავ......

შენთვის სამყარო შევქმენი ჩემში ულამაზესი ჩემო გულისთქმავ მინდა ჩამხედო სულის სარკეში უკანასკნელი ამოსუნთქვისას......