ალექსანდრე ბლოკი - ფარანი, ქუჩა და აფთიაქი


ფარანი, ქუჩა და აფთიაქი,
ყვითელი შუქი გულგამბზარავი;
ბევრიც გატეხე ღამე ცრიატი,
ასე იქნება, ხსნა აღარ არი.


ალექსანდრე ბლოკი - სამწირველოში თუმც დროებით ვარ მიმალული


ნ. გუნს

სამწირველოში თუმც დროებით ვარ მიმალული,
მაგრამ მეზრდება ფრთები თანდათან,
დრო მოვა, სხეულს დაივიწყებს ფიქრი ფარული,
მოულოდნელად გამოჩნდება სივრცე ქარქათა.


შანდორ პეტეფი - ჩემი სიმღერები

ხშირად ოცნება მიმაფრენს ცაში,
და მე არ ვიცი რას ვფიქრობ მაშინ.
სამშობლოს თავზე დაფრინავს ფიქრი,
სამყაროს თავზე ჩიტივით მივქრი.

თარგმნა გრიგოლ აბაშიძემ


შანდორ პეტეფი - სამშობლოში

აი, ჩემი სამშობლო, ეს ალფელდის ტრამალი,
სადაც ჩემი ოცნება აფრენილა ფრთამალი.
სადაც მიწას ატყვია ჩემი ნატერფალები
ბავშვობის მოგონებას აქ ვერ დავემალები.

თარგმნა გრიგოლ აბაშიძემ


შანდორ პეტეფი - ჩემი საფლავი

როცა მოვკვდები ჩემს საფლავს ალბათ,
ვერც კი შენიშნავს უცხო მნახველი.
ძვლივს დაინახავს პატარა დაფას,
ზედ წაწერილი ჩემი სახელით.

თარგმნა გრიგოლ აბაშიძემ


ძია ბედშავასა და ძაღლ უპოვარას ზღაპარი - ფრანგული ზღაპრები


უძველეს დროში ორი გზის გასაყარზე ცხოვრობდაღარიბი მჭედელი. იგი გამვლელების ცხენებს, ჯორებს და ვირებს ჭედავდა, ამით რამდენიმე სუს შოულობდა და დღიურ ლუკმაზე ძლივს გამოდიოდა.


გლეხი ტოლომე და ეშმაკი - ფრანგული ზღაპრები


ვარლუასა და კონტეს შუა, მონ-ფაიის ახლოს ცხოვრობდა ერთი გლეხი თავისი ოჯა-
ხით. გლეხს ტოლომე ერქვა. თავდაპირველად ტოლომეს საქმე გამართული ჰქონდა
ფერმაში, მაგრამ მალე მამა მოუკვდა და ამ დღიდან საბრალო გლეხს ჭირზე ჭირი გა-
მოება. მოუსავლიანობას მოუსავლიანობა მოსდევდა, საქონელს ერთურთზე უარესი
მოარული ჭირი დაერია, ბატონის წუწურაქობას ზღვარი არჰქონდა, ცოლ-შვილი სულ
ზერა-ქვერად ჰყავდა და ბოლოს ტოლომე მთლად გამათხოვრდა. რა ქვისთვის ეხლია
თავი? დილიდან საღამომდე წელებზეფეხს იდგამდა, ტყავში ძვრებოდა, მაგრამ ცხოვ-
რებას უკეთესობა არემჩნეოდა.


ჩიტბატონა - ნორმანდიული ზღაპარი

ძველად დედამიწაზე ცეცხლი არიყო და არიცოდნენ, როგორეშოვათ. გადაწყვი-
ტეს, თვით ღმერთთან მისულიყვნენ და ცეცხლი ეთხოვათ. მაგრამღმერთის სამკვიდ-
რებელი ხომ ძალიან შორსაა. აბა, ვინ მისწვდებოდა მის საუფლოს? უხმეს დიდ ფრინ-
ველებს. ფრინველებმა უარი თქვეს, პატარა ჩიტუნებმაც თავი გააქნიეს, ტოროლამაც კი
შორს დაიჭირა. ჩიტბატონა მათ საუბარს ყურს უგდებდა და თქვა:


ცერცვი - ზემობრეტანული ზღაპრები

იყო ერთი ბერიკაცი. ისეთიღარიბი იყო, ისეთი, ერთი ცერცვის მეტი არაფერი ება-
და. ბერიკაცმა ცერცვი ბოსტანში დათესა და ყოველდღე ნახულობდა, თუ იზრდებაო.
— ჩქარა გაიზარდე, რომ სამოთხეში მივიდე და პური ვიშოვოო.
— ამღამით ოციფუტით გავიზრდებიო, — მიუგო ცერცვმა.
ირიჟრაჟა თუ არა, ბერიკაცი ადგა და ბოსტანში გაიქცა, რომ ცერცვი ენახა.
— ოჰ, როგორგაზრდილხარო! — შესძახა მან.


ვადუაიე - ფრანგული ზღაპრები


იყო ერთი კაცი. კაცს ვადუაიე ერქვა. ჰქონდა ხორბლის ერთი მარცვალი. ვადუაიე
მივიდა ერთ დედაკაცთან და უთხრა:
— გამარჯობა, დედი.
— გაგიმარჯოს, ვადუაიე.
— პურის მარცვალი შემინახეო.