ძია ბედშავასა და ძაღლ უპოვარას ზღაპარი - ფრანგული ზღაპრები




უძველეს დროში ორი გზის გასაყარზე ცხოვრობდაღარიბი მჭედელი. იგი გამვლე-
ლების ცხენებს, ჯორებს და ვირებს ჭედავდა, ამით რამდენიმე სუს შოულობდა და
დღიურ ლუკმაზე ძლივს გამოდიოდა.
მჭედელი ისეთი გაჭირვებული იყო, რომ ძია ბედშავას ეძახდნენ. მის ძაღლს კი,
მჭედლის ყოველ ტანჯვა-ვაებასრომ იზიარებდა, უპოვარა შეარქვეს. როგორც ყველა
უბედურს სჩვევია, სიამტკბილობით ცხოვრობდნენ და ყველგან ერთად დადიოდნენ:
ან უპოვარა მისდევდა ძია ბედშავას, ან ძია ბედშავა მიჰყვებოდა უპოვარას.
ასე ცხოვრობდნენ მანამ, სანამ ერთ მშვენიერ დღეს, დილაადრიან, კარზე უფალმა
ღმერთმა და წმინდა პეტრემ არმოაკაკუნეს. უპოვარა აყეფდა, ძია ბედშავამ გაიღვიძა
და უდროო დროს მოსულ სტუმრებს ბუზღუნით გაუღო კარი.
წმინდა პეტრემ თქვა:
— ძია ბედშავა, ჩემს ბატონს ვირი უნდა დაუჭედო. ამ საქმეს დიდხანს მოუნდებიო?
— დილაადრიან კი მოხვედით, ბატონებო, მაგრამ არა უშავსრა. მართალია, ღარიბე-
ბი ჩანხართ, მაგრამ პატიოსანი ხალხი უნდა იყვეთ და სიხარულით მოგემსახურებით.
საქმეს მალე მოვრჩებიო.
ძია ბედშავამ ცეცხლი გააღვივა, შიგ ნახშირი ჩაყარა და სულ რაღაც ნახევარსაათში
ვირი დაჭედა.
— აჰა, მზად არის, ჩემო ბატონებო.
— ძალიან კარგი, — უთხრა უფალმაღმერთმა, _ რამდენი მოგცეო?
— არგეწყინოთ, მაგრამ ხომ გითხარით, იერით მათხოვრებს გავხართ-მეთქი, ამი-
ტომ არაფერს გამოგართმევთო.
— არაფერს? ეს ძალიან ცოტაა.
— არა-მეთქი, მარტო თქვენს ლოცვა-კურთხევას მივიღებო.
— თუ ასეა, სხვაფრივ დაგაჯილდოვებ. მე უფალიღმერთი ვარ, ჩემი მსახური კი
წმინდა პეტრეა. სამ სურვილს შეგისრულებ. მითხარი, რას ინატრებო.
ძია ბედშავამ ჯერკეფა მოიქექა, მერე — ყური, უფალ ღმერთსრა ვთხოვოო.
— სთხოვე, სამოთხეში ადგილი გიბოძოსო, — უჩურჩულა წმინდა პეტრემ.
— დამაცა... დამაცა... აი, რა მინდა: ვინც ამ სავარძელში ჩაჯდება, ჩემი ნებართვის გა-
რეშე ვერადგესო.
— ადვილი თხოვნაა, თანახმა ვარ. მეორე სურვილირა გაქვსო?
— ადგილი სთხოვე სამოთხეში, — უჩურჩულა წმინდა პეტრემ.
ძია ბედშავამ ისევ კეფა და ყური მოიქექა.
— მეორე სურვილი ასეთია: ვინც ამ ხეზე ავა, ჩემი ნებართვის გარეშე ვეღარჩამოვი-
დესო.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.