ჩიტბატონა - ნორმანდიული ზღაპარი



ძველად დედამიწაზე ცეცხლი არიყო და არიცოდნენ, როგორეშოვათ. გადაწყვი-
ტეს, თვით ღმერთთან მისულიყვნენ და ცეცხლი ეთხოვათ. მაგრამღმერთის სამკვიდ-
რებელი ხომ ძალიან შორსაა. აბა, ვინ მისწვდებოდა მის საუფლოს? უხმეს დიდ ფრინ-
ველებს. ფრინველებმა უარი თქვეს, პატარა ჩიტუნებმაც თავი გააქნიეს, ტოროლამაც კი
შორს დაიჭირა. ჩიტბატონა მათ საუბარს ყურს უგდებდა და თქვა:
— რახან არავის გინდათ, მე გავფრინდებიო!
— ასე პატარა ხარ და, აბა, როგორგაფრინდები, ფრთებიც პაწია გაქვს, დაიღლები
და მოკვდებიო.
— მე ჩემსას ვცდი. გზაში თუ მოვკვდი, რა გაეწყობაო!
ჩიტბატონა გაფრინდა. ისე სწრაფად იფრინა, ღმერთის სამკვიდრებლამდე სულ მა-
ლე მიაღწია. ღმერთს ძალიან გაუკვირდა ჩიტბატონას დანახვა, მან იგი მუხლზე დაის-
ვა, მაგრამ ვერგადაეწყვიტა, ცეცხლი მიეცა თუ არა.
— დაიწვები, სანამ დედამიწაზე დაბრუნდებიო, — უთხრაღმერთმა, მაგრამ ჩიტბა-
ტონა არმოეშვა.
— რახან არიშლი, მეტირა ჯანია, მოგცემ, რასაც მთხოვ, — უთხრაღმერთმა, —
ოღონდ არაჩქარდე და სწრაფად არიფრინო. თუ სწრაფად იფრენ, ბუმბული დაგეწვე-
ბაო.
ჩიტბატონა შეჰპირდა, ფრთხილად ვიქნებიო. აფრთხიალდა და დედამიწისკენ მხი-
არულად გამოფრინდა. სანამ შორს იყო, ღმერთის დარიგება ახსოვდა და ნელა მოფრი-
ნავდა, მაგრამ დედამიწასრომ მოუახლოვდა და დაინახა, როგორელოდებოდნენ, აჩ-
ქარდა... მოხდა ის, რასაცღმერთი უწინასწარმეტყველებდა. ცეცხლი კი ჩამოიტანა და
ხალხს დაურიგა, მაგრამ საბრალო ჩიტბატონას ბუმბული სულ შემოეწვა.
მაშინ ჩიტები გარს შემოეხვივნენ. თითოეულმა თითო ბუმბული ამოიძრო, რათა
ჩიტბატონასათვისრაიმე სამოსი შეეკერათ. აი, ამის მერეა ჩიტბატონა ჭრელი
ბუმბულით შემოსილი. მარტო ავმა ბუმ არმისცა ბუმბული. მაშინ ყველა ჩიტი მიესია
ბუს, რათა ასეთი უგულობისათვის ჭკუა ესწავლებინათ. მეტირა გზა ჰქონდა, დაიმა-
ლა ბუ. აი, რატომაა, რომ იგი მარტო ღამღამობით გამოდის, ხოლო თუკი დღე გამოჩ-
ნდება, ყველა ჩიტი გუნდად მიესევა და ისევფუღუროში შეაგდებს.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.