შენს თავს წავართმევ shens tavs wavartmev შენს თავს წავართმევ ძალით ყველა მიწას და ზეცას, რადგანაც ტყეა ჩემი აკვანიც და სამარეც, რადგანაც მხოლოდ ცალი ფეხით...

ვისაც ხელში ვისაც ხელში ნახევარი პური აქვს და თავისთვის დასაჯდომი ყურე აქვს, არც მონა ჰყავს და არც სხვას ემონება, ქვეყნად იმას რაღა დასამდური აქვს....

გოგონას სიკვდილზდე ჩემმა ჭკვიანმა, შორსმჭვრეტელმა, პაწია ცირამ ნახა სიცოცხლე ამაოა, არა ღირს ჩირად....

სიგიჟის ჭა ჩვენს ეზოში, როგორც ოდესის ბევრ ეზოში, იდგა ჭა, ანუ უფრო სწორად, მისი სრული იმიტაცია: მიწისქვეშ იყო ცისტერნა და შიგ წყალს ასხამდნენ....

ნუთუ ეს მე ვარ ნუთუ ეს მე ვარ, საკუთარ ოთახში ვინც დადის ამ ღამით, თუ მათხოვარი, ჩემს ბაღში რომ მიძვრება ბინდისას? თავს ვატრიალებ და ვხედავ ......

შემოდგომის საღამო ჯერ კიდევ სამხრით მიცურავდნენ ღრუბლები, მაგრამ შემოდგომის საღამოთა სიცივეები მოასწავებდნენ უკვე წვიმას, წლის მიწურვას, პირქუში ტყის მაცნეთა...

პროსპექტზე ვუყურებთ მე და ჩემი გოგონა ჩრდილებს ქვიშაზე: საღებავების პატარა ჩრდილებს ვარდისფერს, ცისფერს....

განშორება რომ არ ყოფილიყო განშორება რომ არ ყოფილიყო, შენს ცაზე მოხეტიალე ვარსკვლავად დავრჩებოდი, მივატოვებდი ჩემს სიცოცხლეს, შენს ალმურში ჩავიწვებოდი, და...

ჯეიმზ ჯოისი – James Joyce (1882-1941)...

ფრიდრიხ ოგიუსტ ფონ ჰაიეკი – Friedrich Hayek (1899-1992) “გზა ბატონყმობისაკენ”...