ხაყანი შირვანელი



გოგონას სიკვდილზდე

ჩემმა ჭკვიანმა, შორსმჭვრეტელმა, პაწია ცირამ
ნახა სიცოცხლე ამაოა, არა ღირს ჩირად.

და საჩუქარმა, ნაბოძებმა იდუმალებით,
არ დააყოვნა, არ დაიდო სოფელში ბინა.

წმინდანად იყო მოვლენილი, ამქვეყნად, იგი
უწმინდურება მცირე ხნითაც ვერ მოითმინა.

ნახა მწუხარე, ღარიბული სადგომი ჩემი,
წავიდა ჩუმად, დათუთქული დამტოვა შინა.

ნახა დაია მან თავისი სუდარით ჩადრის,
ესეც კამარაო, გაიფიქრა, ოჯახში ჭირად.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.