ჩემს სულს აწვიმს ჩუმად აწვიმს ქალაქს. არტურ რემბო რა უსიტყვო ნაღველს მალავს სული, ჩემი მეუფე, სულსაც აწვიმს, როგორც ქალაქს, ანდა მის გარეუბნებს....

ღიმილი, სუნთქვა და მოძრაობა შენ გააჩინე და შენივე შექმნილით ხარობ ღაწვებზე დამდის უთვალავი ღიმილის წყარო, სულ რომ ჩუხჩუხებს და წუთითაც რომ არ ისვენებს, სახეზე...

ყბედის პორტრეტზე მთლად ცოცხლისა აქვს პორტრეტს იერი, ვერ ლაპარაკობს ოღონდ საწყალი! რა კარგი არი, რა კარგი არი, ხელოვნებასაც რომ აქვს საზღვარი!...

მატკინე, ჯონი! ადგა, მე რომ შემამჩნია. ის დაბალი იყო ჩემზე. გავიფიქრე: "ჯიბეშია! ჩემს ლოგინში მინდა დღესვე!" ძლივს მწვდებოდა თუმც მხრებამდე, კუნთი...

ანდაზების ბალადა იმდენი ალტვეს, გაფოთლეს ძელი, იმდენი ჩხიბეს, დახარეს პინა, იმდენი ბერეს, გაცეტდა ბრძენი, იმდენი კვერეს, დაიმსხვრა რკინა, იმდენი აშრეს,...

ადაჯიო ჩულოსათვის (თანამთარგმნელი ნატო თხილავა) ყველა მოთხოვნას დღისას ჰქონდა სიმშვიდის ვიზა მიწის ლალისფერ ბუკში...… არყის ტოტებში მთვარეს, როგორც თევზს,...

ჰაიკუები .. დროშაგადაფარებული კუბო: საფლავში შეუმჩნევლად იპარება მებუკის ჩრდილი .. შემოდგომა ახლოვდება: საწყობის მოდარაჯე ძაღლის ყეფა სუსტდება ქარში...

ჩემი ჰამლეტი მხოლოდ წვრილმანი თუ შევძელი ლექსებით მეთქვა, ვერ მოვახერხე მძლავრისა და მძაფრის ასახვა. მე ქორწინების სინანულმა და გულისხეთქვამ ცოდვით და ოფლით...

საზღვაო ოფიცრების რომანსი გამომაღვიძებ ცისკრისას ფრთხილად, გასაცილებლად ფეხშველა იწევ, უკვე ვერასდროს ვეღარ მიხილავ, მაინც ვერაფრით ვერ დამივიწყებ....

ლურჯი და მწვანე (lurji da mwvane) მწვანე შუშის თითები. ასხლეტილი სხივები და მწვანე. დღის მანძილზე ჭაღის თითებიდან ქანდაკებაზე დაღვრილი მწვანე. მწვანე ფრთები....