ვოზნესენსკი ანდრეი

საზღვაო ოფიცრების რომანსი

გამომაღვიძებ ცისკრისას ფრთხილად,
გასაცილებლად ფეხშველა იწევ,
უკვე ვერასდროს ვეღარ მიხილავ,
მაინც ვერაფრით ვერ დამივიწყებ.

არ მოგაკარებ ჟრჟოლას, ციებას,
გულში ვადიდებ უფალ-ღმერთს მაღალს.
ვერასდროს შევძლებ შენს დავიწყებას,
თუმცა ვერასდროს უკვე ვერ გნახავ.

ქარში ციმციმებს უსასოო და
მუქ ალუბლებზე ცრემლების წყება.
უკან მოხედვა დავცადე ცუდად.
უკვე ვერ შევძლებ შენს დავიწყებას.

და მოწყვეტილი ეს ორი ფრაზა
დაღლილა ცაში უმიზნო რწევით:
ვეღარასოდეს თუმცა ვერ გნახავ,
აღარასოდეს დამავიწყდები.