როგორც ბუდიდან გადმოვარდნილი ბარტყები
უმწეონი და შეუბუმბლავები,
წუთისოფლის უწესრიგობას რომ ვაწყდებით,
გვიკვირს, როგორ უმკლავდებით!
არყოფნის შვილებს ბევრი რამე გვეუცხოვება,
ღვთის იმედად ვართ, მხოლოდ და მხოლოდ...
სულ ასე მიდის უთავბოლოდ ჩვენი ცხოვრება,
უსასრულობას რადგან არა აქვს თავი და ბოლო.
