გალაკტიონ ტაბიძე - ტირიფი

დარგული ალფრედ დე მიუსსეს სამარესთან


ტირიფი ტირის

მდინარის პირის

და თავის გმირის

თავგადასავალს.

(აქ მრავლობითი

იდგა კოპიტი -

მარადყოფითი

შრიალით სავსე).

ფერმკრთალი მუზა,

შემკრთალი მუზა,

ნამდვილი მუზა

დე მიუსსესი

ტირის, რომ დღემდე

მიუსსეს შემდეგ...

ოცნებავ, შესდეგ!

აი, მიზეზი.

ტირიფი ტირის.


მე ცრემლის ხშირის

არა ვარ მომხრე:

არაა წესი.

დრო ანთებს რკინას,

დროს აღარ სძინავს

და ქუხს, და გრგვინავს

ჩვენი კონგრესი.