ძველი ქართული ანდაზა იტყვის: სოფელი დიდია! რამ გაადიდა, ანდა სად? სოფელს ბოქლომი ჰკიდია! murman lebanidze dzveli qartuli andaza poezia...

გალაქტიონი ტიციანთან ყოფილა უბრად, ტიციანს თავის პოეტებში ჰქონია სუფრა, და იჯდა თურმე ჩვენი დენდი საერთო ჯამთან - უხორცო იყო, ცოტას სვამდა და ცოტას ჭამდა,...

მელიქიშვილის გამზირი, ია, ვარდი და ბზა... უშენოდ ვეღარ გავძელი, ჩემი ბალღობის გზავ. murman lebanidze meliqishvilis gamziri poezia...

კაცური კაცის ცხოვრება, გზა, წიგნი სისხლით ნაფერი, ხელახლა აიწონება, ხელახლა სუყველაფერი! mirman lebanidze kacuri kacis cxovreba poezia...

მეტეხის კლდეში სწერია ოთხი სტრიქონი ბრწყინვალე: რა უფრო მშვენიერია: დიაცი უბემჩინარე, murman lebanidze metexis kldeshi sweria poezia...

მან ეზო-ეზო, კარიდან კარად ბევრი ლამაზი სიმღერა ხარჯა. მაგრამ არავინ ჩასთვალა არად: მას ძონძი მოსავს, მდიდრებს კი - ფარჩა. galaktion tabidze quchis momgerali...

ქუჩა პოეტად დარჩა ოცდაათიან წლების, გაცვეთილი აქვს ლანჩა, დარჩა კანი და ძვლები galaktion tabidze qucha poezia...

მაქვს მკერდს მიდებული ქნარი, - როგორც მინდა - ჩემთვის დიდებული სხივი გამობრწყინდა. galaktion tabidze qebata qeba nikorwmindas...

აღალდი, სუფთა - ზამთრის ველივით, შრიალებს ღამით თუ ღელავს დღისით. მარადის ფიქრობს, რომ ყოველივე იწყება მისით, თავდება მისით! galaktion tabidze qagaldi poezia...

ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალა ზაფხულის ტყეებს გადაახალა. ისმოდა ხმები ახალ-ახალი, ტყე ტაძარივით იყო მაღალი. galaktion tabidze qarma budidan yvavis baxala...