გალაკტიონ ტაბიძე - ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალა

ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალა

ზაფხულის ტყეებს გადაახალა.

ისმოდა ხმები ახალ-ახალი,

ტყე ტაძარივით იყო მაღალი.

ველად ბალახი იყო კეცილი,

როგორც სიმშვიდე და სარეცელი,

ტიროდა მწარედ ყვავის ბახალა,

ქარმა ტყეებს რომ გადაახალა.

ატყდა ქუხილი, გავარდა მეხი, -

გაეხმაურა ტყე მეხის ტეხილს,

ხევში, ხრამებში, ატყდა ხარხარი

და წამოვიდა წვიმა ჩქარ-ჩქარი.

1915.