გალაკტიონ ტაბიძე - ქუჩა

ქუჩა პოეტად დარჩა

ოცდაათიან წლების,

გაცვეთილი აქვს ლანჩა,

დარჩა კანი და ძვლები

ცისარტყელების რიგი

ზამთრით ახარებს ნელი.

ო, შეშლილია იგი,

თუ - წინასწარის მთქმელი?

უგზოობაზე ჩივილს

ისმენს ოცნება მწირი,

და ისევ უცნობ ტკივილს

გრძნობს უდროობის გმირი.

1916.