სურვილი მაქვს ავედევნო ამ ქალს და სახლამდე მიგვაცილოს მთვარემ... არ დავეძებ უცხო ქუჩის ამქარს, ჩავიკრავ და დავუკოცნი თვალებს......

უფლის ნებით შემომხვდი და ყოველდღე მილამაზებ დილასა და საღამოს... შენც პატარა გოგოსავით მომენდე, ჩემი ხარ და მეთბილება სამყარო....

მზე გარდასულაო, დედაო მარიამ, გმადლობთ, ერთი დღეც რომ დამიღამე... ცრემლი ამარიდე, დედაო მარიამ, უკვე ცრემლისგანაც დავიღალე. ვიცი, მოწყალე ხარ, დედაო მარიამ,...

ახლა ეს გრძნობა უფრო ნელია, გული წაიღეს ცისკენ მტრედებმა. სადაც მე ვდგავარ, იქ სიბნელეა, იქეთ არავინ არ იხედება....

დაუთოვია ფიქრის კალთებზე, აღარ მაღელვებს ფეთქვა კვირტების, ახლა არავინ აღარ დამეძებს, ახლა არავის აღარ ვჭირდები....

დასევდიანდა ბუნება, ფერი შეუკრთა ტყე-ველსა, კაკალსა მოშრიალესა და ვერხვსა შტოთა მრხეველსა, მუხას ამაყად მდგომარეს, ზვიადსა, შეურყეველსა,...

ვისაც ვუყვარდი ან ვინც მიყვარდა, დიდი ხანია მიწას მიბარდა, ვისაც მოვწონდი ან ვინც მომწონდა ახლა მიგონებს სულ სხვა კოცონთან....

კაცი თავის თავს რომ ვერ პოულობს, ასე მგონია, სხვის ადგილს იჭერს. მოგვიანებით ანდა დროულად ჩვენ შორის იწვევს ღიმილს და ეჭვებს. ის ეთვისება თამაშს და ნიღაბს,...

გუშინ ჩემს ფანჯარასთან გოგონამ ჩაიარა თითქოს გულში შეირხა ატმის ტოტი ბრიალა. იმას ჰგავდა, სულ იმას…(ღმერთო რა გამიხარდა!) მე რომ პატარობაში შეშლილივით...

საით გაგექცეთ ღელის ტირიფებს სად დაგემალო, ზვარო, ჭალაკო? ნუ გამხდით, თქვენი ჭირიმე, ნუ გამხდით ქვეყნის სალაპარაკოდ...