მე შენ ყოველთვის იმედად მყავდი, იმ დღიდან, როცა ვიგრძენი თავი, იმ დღიდან, როცა პურის და ნავთის გაჩნდა რიგები, გრძელი და შავი… სიმწრის, სისუსტის ცრემლებით...
ჯერ ისევ მოჩანს გაოცებულ ფანჯრების მწკრივი მაგრამ წყვდიადი, გრანიტივით მძიმე და მკვრივი, კვლავ უბრუნდება ძველ ნაპირებს, ვით ოკეანე და ყველგან მისი უსასრულო...
ბნელოდა. თუმცა უჩინარს ცაზე უკვე ჩნდებოდა რძისფერი ბზარი, ხოლო იმ ბზარში, როგორც ხაფანგში, ღრუბლები დონდლო კიდურებს ყოფდნენ. ეს კი ნიშნავდა, რომ თენდებოდა,...
განძს რომ მჩუქნიდი, მისი ფასი შენ არ იცოდი, ან ჩემი ფასი შეგეშალა ტრფობით დაქანცულს, შენი საუნჯით ვნეტარებდი, შენით ვიწვოდი, მაგრამ უკანვე დაგიბრუნებ ქვეყნის...
რა კარგი ხარ, რა კარგი! რა კარგი ხარ, რა კარგი! კოხტა ზღვისფერთვალება თმებზე ღამე გიცინის,პირზე დღის ბრწყინვალება. რა კარგი ხარ, რა კარგი! შუშპარა და...
შენი ყელი... ამბობენ, რომ შენი სწორი ყელი ლერწამია შარბათისა ძველი, მაშრიყელი. არა! უფრო ამსგავსებენ... რას? არ ვიცი, თუ რას: მარმარილოს ცისარტყელას, თუ...
თქვენს აივანზე ყოველთვის გრილა ნამდვილ აივანს როგორც შეჰფერის. შორს ბოლავს ქარხნის მაღალი მილი, ჩაივლის ხოლმე მატარებელი... მაგრამ, ძვირფასო, რაც უფრო დიდხანს...
ღმერთმა მოგვიწყო გამოცდა! მრავალს უწია ცოდვამ: ვინ რა ყოფილა – გამოჩდა! კაცი აღმოჩდა ცოტა! ღმერთმა მოგვიწყო გამოცდა! ცოდვის კითხვაა…. ჰოდა! ყველა ისეთი...
წავიდეთ ჩემო პატარა ქალო, გაზაფხულისკენ გავყვეთ თოლიებს... ამ სიყვარულში არ დამეღალო, როცა ტაძრისკენ გაგიყოლიებ... წავიდეთ, ჩვენთვის ვიცხოვროთ მშვიდად,...