მომწყურდი ახლა ისე მომწყურდი ვითარცა ტყეში მყოფი ირემი, გეძებ ყოველთვის ვერსად გპოულობ სად დამეკარგე, ან სად წახვედი.....

სიკვდილ–სიცოცხლე მე სიკვდილს გუშინ, თვალში ჩავხედე, და მივდიოდი იმქვეყნად თრთოლვით, გული მტკიოდა, თავბრუ მესხმოდა...

ქარმა დაბერა შებინდებისას და მოარყია ნაზი ფოთოლი, ყუნწში მოწყვიტა და თან წაიღო მიწაზე დასცა ხელუხლებელი....

წუხელ დარდით დავიძინე ისე და შევნატრი შენთან ყოფნას ისევ დამიბრუნდი დამიბრუნდი გთხოვდი არ მაქცევდი ყურადღებას ისევ...

შენთან მოვედი და, კარი ჩამიკეტე შუბლზე გაკოცე და ცივად შემომხედე, როცა შემიყვარდი, მაშინ გაგრძნობინე წერილს შეხედე და, ის დრო გაიხსენე....

შენმა სიშორემ როგორ დამღალა, და გამიჩინა ისევ დარდები, მინდა დაბრუნდე ისევ გიხილო, გულში ჩაგიკრა მთელი არსებით.....

– მზის დედოფალო – შენ ხომ გვირგვინი დაგადგეს წუხელ, მზის დედოფალო სიხარულისო, შენს გულში მხოლოდ გაზაფხულია, ეს გზები ჩემი, შენსკენ მოდისო..[center]...

ჩემგან წახვედი, მე აღარ ვნანობ, გულში დამიშრა ყველა დარდები იქნებ დაფიქრდე და შეისმინო, იქნებ შენა ხარ მთელი თავდები.....

რომ ვყოფილიყავ, მე შენთან ახლოს, ისევ გეტყოდი, მიყვარხარ კარგო, მუხლს მოვიდრეკდი მე შენს სარკმელთან, გულს გაჩუქებდი თბილსა და სათნოს....

გახსოოვს?. სიყვარული რომ შემომფიცე, როგორ მიყვარდი,მიყვარდი ძლიერ, რას ვიფიქრებდი, ღამით უძილოს გული არ გქონდა, და სხვაზე ფიქრობდი.....