მერაბ სალუქვაძე - სიკვდილ–სიცოცხლე



სიკვდილ–სიცოცხლე
მე სიკვდილს გუშინ, თვალში ჩავხედე,
და მივდიოდი იმქვეყნად თრთოლვით,
გული მტკიოდა, თავბრუ მესხმოდა
ვემშვიდობებოდი ახლობლებს ცრემლით.
მიმქონდა ჯავრი განვლილ ცხოვრების
და გულში მქონდა ტკივილ– ნაღველი,
თვალი მოვხუჭე, და გავიფიქრე
მერე რა არი თუ არ ვიქნები.
იქ არი ჩემი ყველა ერთგულნი
და განისვენებს მაღალ გორითა,
ღმერთო ამას გთხოვ, ჯერ შემიბრალე
კიდე ვალი მაქვს ამ ცხოვრებისა!
მომაკვდავია ამქვეყნად ყველა
ჩვენ მოგვიზღვია ღმერთმა სასჯელი,
ჩვენ ხომ თავიდან მიწით მოვედით
და ის მიწაა დედა მშობელი.
მერე რა მოხდა მე აღარ მახსოვს
თვალწინ დამიდგა, ღმერთი უფალი,
უცებ განათდა და ცა გაიხსნა
შვება ვიგრძენი თავისუფალი...
ახლა დავფიქრდი, და აღვიდგინე,
რა სხვაობაა სიკვდილ–სიცოცხლის
სანამ ერთად ვართ, ხელი ჩავჭიდოთ,
რადგან მოვედით ამ ქვეყანაზე.

მერაბ სალუქვაძე



Loading...


თეგები: მერაბ სალუქვაძე

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.