იმ სიყვარულით დამთავრდა სითბო მზემ გადაპენტა ყველა გრძნობები, ვზივარ ბუხართან ვილტვი ფიქრებში და ცისარტყელამ შთანთქა ყოველი....

საღამო ზღვის სანაპიროზე მზე ოქროს ბურთივით დაეშვა ციდან ზღვის ჰორიზონტზე დადგა ალივით, შვებით ახედა ცას ისევ მაღლა ჩაცურდა ზღვაში როგორც მთვრალივით....

ნედლი ბალახი სოფელი ... დილა... ნედლი ბალახი, ჩემი ძვირფასი, თბილი აკვანი.. მეც მიზელია ქვეყნად ტალახი, არ მიძებნია მშრალი გზა–კვალი. merab saluqvadze nedli...

რამეთუ სინდისს შერჩა რამეთუ გული მერჩის, ისევ სამსხვერპლიდ შემრჩა მამულო, მხოლოდ შენთვის!...

მიყვარს სოფლად შემოსული გაზაფხული ვარდიანი.. მიწის ორთქლი ცად ასული, ღამე ოდნავ დარდიანი, მთვარე ჯიხვის ყანწიანი.....

მე ჩავუჯექი სისხამ დილისკენ ამ ჩემს სტრიქონებს ქარმა დაბერა. ისევ თენდება დღე არაფრის მთქმელი აზრი დაკარგა ირგვლივ ცხოვრებამ....

/size]–თბილისს – მე ლექს გიამბობ მზეში განაბანს, თუმცა არა ვარ ლექსით მზის ტოლი.. სადაც ვარ, შენი ანაბანა ვარ, ვარ შენი ჭადრის ერთი ფოთოლი.....

ზამთრის სიცივემ გადაპენტა ყველა გრძნობები თოვლმა წაიღო გადაიქცა წვიმის წვეთებად, ამ გულთან დარჩა შენზე ფიქრი ის მონატრება შენმა სიშორემ და ლოდინმა მარტო...

მენატრები, ტიალ ფიქრში დავიღალე დაბნელდება, ისევ კარგო მემალები, გარიჟრაჟზზე ცრემლი ტირიფს მოეხვევა შენ სიყვარულს ზღვის ტალღებსაც მოვუყვები....

გუშინ მესიზმრე თეთრ ფერებში იდექ სარკმელთან მივხვდი შეგატყვე რაღაცაზე გული გტკიოდა, შენ ბუზღუნებდი ვერ ამიხსნია მე ვერ გაგიგე და რა გინდოდა რაც ვერ მითხარი...