ქალი ქალი ქალია, მაგრამ სათუთი მის ანგელოზთა დიდი სამყარო, ქალი ნაზია თუკი დაუთმობ გადაგყვება და ლუკმას გაგიყოფს....

ჩვენ ღმერთმა შეგვქმნა ერთმანეთისთვის მან მოგვანიჭა ფერი, სინათლე, შენ რომ არ მყავდე რა იქნებოდა? ვერ მივაღწევდი მე 40 წლამდე....

მალე დადგება ის სუსხიანი ცივი ზამთარი იმ მონატრებას გადაპენტავს თოვლის ფიფქები, მე გაგიხსენებ, თვალში ცრემლებით ჩაფიქრებული და ჩავუყვები ნაწვიმარ ბილიკს...

ამღერებულა დაისზე დილა, ჩამოღვენთილა სიცოცხლის სოლო, იქ სადღაც მესმის პოეტის ქნარი, თუმცა ვერ ვპოვე მე შენი გემო....

მე ამ ცხოვრებამ დამიგო მახე და შიგ გავები როგორც ფრინველი, ბევრი ვეცადე ამ კლანჭებიდან ვერ დავიძვრინე ვერაფრით თავი....

გუშინ სიზმარში ლექსი დავწერე აუ იცი რა იყო რა იყო რა იყოო, რაღაცა იყო მუზა მსტუმრობდა საწერ კალამი გვერდით არ მქონდა....

უნაყოფო ხარ! უსიცოცხლოდ აღგზევებული შენი ფესვები გადამჭკნარი, გადამხმარია, არც წყალი გშველის, გამოიხედო დღის გასაყართან! შენი სიცოცხლე, დიდი ხანია გადათვლილია...

ქალმა იტიროს მერე რა არის ეს ხომ სიცოცხლის დასაწყისია, როგორ უხდებათ ცრემლები თვალზე ეს საქალეთის დიდი ხიბლია....

მერამდენედ მოგიწვიო ამ ჩემს გულში უთვალავი სევდა– დარდი გადვიტანე, ჩაიღვენთე ამ სანთლების სიყვარულში ლოცულობდე, მხოლოდ ჩემთვის არსებობდე....

შენ ვერ მიხდები, პოეტს რა ტკივა, გადაუკეტეს გულის დარაბა მას ვერ გაუგებ, გთხოვ ნუღარ კითხავ, კარგად შეხედე და ნუ გაკიცხავ.....