მერაბ სალუქვაძე – გადაღლილი –

დღეს გადაღლილი მივყვები გამზირს,
ფერხთ მეგებება ძირძველი მიწა!
ქალაქში ჭადრებს მოჰყავთ აპრილი,
და ამ სიცოცხლეს სიზმარი ჰქვია...


ნანა სელეპანოვა -ცხოვრების გადაძახილი


ეს მზე, ეს მთვარე,
ცისარტყელა
ცაში ელვარე,
თუკი რამ მიყვარს,
ყველაფერი თუ გამაჩნია,
მეტი რა მინდა?
დღეებია მუდამ
მღელვარე,
სხვა ამის მეტი,
არაფერი არ
მაბადია!


ნანა სელეპანოვა - წავიდა რადგან

წავიდა რადგან,
გაექცა ცოდვას,
გულს ააცილა
სულის ვნებანი,
მობეზრდა, როცა
მას ჩემი კოცნა
და სიყვარულით,
როცა ვკვებავდი.


მერაბ სალუქვაძე – მივდივარ ამაღამ –

– მივდივარ ამაღამ –

შორეულ კუთხეში გართული ფიქრებში,
სახლის წინ ბალკონთან, ნისლს კვეთენ ჩიტები,
მივდივარ, მივყვები დაღლილი შარა – გზას,
მივდივარ სადღაც და, – ნურც დამეკითხებით.


ნანა სელეპანოვა -ლექსში ჩაკარგული

გრძნობას დაეძებდი სულის სამოსელად,
ძველი სიყვარულის გეწვის იარები,
ლექსში ჩაკარგული ლექსმა გამოგდევნა,
ტანი შებოჭილი დაგაქვს ლიანებით.


მერაბ სალუქვაძე – ფიქრები –

მგონი ისევ ბავშვი ვარ,
როცა დილით ვიღვიძებ,
ვუხმობ მოგონებებს და,
ყველა წყენას ვივიწყებ.


მისტერ ბანკნოტის უცნაური სიზმარი

* * *


ღეროდან აცდენილი ყვავილი

ოთახი, როგორც ასეთი.....


მომძებნე

ნუ განმშორდები, როცა მშორდები,
თუ სიყვარული ჩემდამი შეგრჩა,
მოგენატრება ჩემი კოცნები
და მერე, ყველგან დამიწყებ ძებნას.


მერაბ სალუქვაძე – გაწვიმდა ისევ –

გაწვიმდა ისევ,
ო, როგორ გაწვიმდა,
ეს ღრუბლები შემშლის..
წვიმა,


მერაბ სალუქვაძე – ნუ მოიხედავ –

ნუ მოიხედავ!
შენი წარსული მოგტირის უკან
და თბილი ვარცლი
დედის კალთაა მარადიული,
სავსეა ცრემლით,
მოგონება აწგარდასული...


სად გაქრა ანგელოზი

*