ყალბი ბრილიანტი

* * *


მერაბ სალუქვაძე – საბრალო გოგო –

– საბრალო გოგო –

რკინის მოაჯირს მომდგარი გოგო,
საკუთარ წარსულს ისევ ნანობდა,
ცრემლებით თვალში უფერულ სახეს,
მიტკალის ფერი გადაფარვოდა..


ნანა სელეპანოვა - მომწყინდა

შემზარდა, ო, როგორ შემზარდა
ცხოვრება უკეთურ ცხოვრების..
იქნებ და შენ ჩემი მოგწყინდა
ლოყა და ბაგე და ეს გული...


ნანა სელეპანოვა - დააგვიანა


მე როს მეგონა, მომიძღვნიდა
სისხლისფერ ვარდებს
და დაბრუნებით შემიხორცებს
გულში იარას,
თურმე, ღამეებს სხვისი სახლის
კარებთან ათევს,
მან ჩემთან მოსვლა
სიზმარშიაც დააგვიანა.


სიზმრის დამწვრობა

რას მალავს უღრანი ტყე


ნანა სელეპანოვა - ჩემი საქართველო

ოცდაათი წელი გადის
თენდება თუ ღამდება
და მას მერე, ჩვენს ედემში
გაზაფხული მთავრდება,
როს ცხრა აპრილს საქართველოს
ცრემლი ღვარად ჩამოსდის,
ქართველ გმირთა ნასისხლარზე
ია ვარდი ამოდის...


მოხეტიალე სული

“სამყაროსა და სულის სიცოცხლე გრძელდება მხოლოდ იმ წინააღმდეგობის წყალობით, რასაც ძნელად საცნაური საგნები გვიწევენ. საკმარისია, ყველაფერი შევიცნოთ, რომ ყოველივე გაქრეს, განქარდეს. ცნობირების მიერ კიდით - კიდემდე განწონილი სამყაროს არსებობა იმდენადვე იქნება შესაძლებელი, რამდენადაც მხილებული გაიძვერობა ან გაქნილი თალთმაქცის ოინი, რომლის საიდუმლო აღარავისთვის წარმოადგენს საიდუმლოებას“

პოლ ვალერი


მერაბ სალუქვაძე – ეს საქართველო

– ეს საქართველო –

მე დღეს არ მინდა ეს დედამიწა,
ასე მოწყენილს სულ რომ ვხედავდე,
კვირტების ფეთქვას, "ვარდობის თვეში",
მინდა სიზმრებში მუდამ ვეტრფოდე ..


ნანა სელეპანოვა - გამოდი!

მე დღეს დუმილით შენზე
ფიქრებს გულიდან ვლაგმავ
და ვიკარგები სამუდამოდ
შენ ცივ თვალებში,
ჩემთვის დაკარგულს ჩემ
სხეულში ვერაფრით გმალავ,
გამოდი, ნუღარ იმალები
გულის არეში.


მთვარეული

საით გვიხმობს მთვარე . . .


მერაბ სალუქვაძე – შენთან დარჩება –

დათუ ის ქალი მოვიდა შენთან,
ეკალს ნუ ესვრი გაგიბრაზდება,
მიართვი ვარდი, მხოლოდ წითელი,
შეგიყვარებს და შენთან დარჩება..


მერაბ სალუქვაძე უსათაურო

გაცრეცილ ნისლში სინათლეს ველტვი,
ეს არის ჩემი, – მომავლის ხედვა,