20 ოქტომბრის ჰოროსკოპი - ზოდიაქოს ყველა ნიშანი

20 ოქტომბრის ჰოროსკოპი - ზოდიაქოს ყველა ნიშანი



იხილეთ სრულიადში


ეს ლექსი ვახუშტი კოტეტიშვილმა მეძავებს მიუძღვნა

ფერუმარილით ფერნამკრთალები
ქუჩაში დაძრწის ბედი წყეული,
თბილისის ცირკთან დგანან ქალები
და ქუჩის დახლზე უდევთ სხეული,

რომელიც თვალწინ ეღვრებათ ოფლად,
მაინც დგანან და მუშტარს ელიან,
ძნელია მურდალ მუშტართან ყოფნა,
უმუშტრობა კი უფრო ძნელია.


მედეა კახიძის ლექსი „ვისაც სიყვარული შეუძლია“

ამ ლექსით სუფრას ნებისმიერ თამადა მოხიბლავს


სვეტიცხოვლობა - უფლის კვართის დღესასწაული

მცხეთობა, სვეტიცხოვლობა, კვართის დღესასწაული — ქრისტიანული დღესასწაული საქართველოში. იმართება ქ. მცხეთის საკათედრო ტაძარში, სვეტიცხოველში, 14 ოქტომბერს (ახ. სტ.). დაწესებულია საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ სადიდებლად „კვართისა საუფლოჲსა და სვეტისა ღმრთივბრწყინვალისა და მირონმდინარისა“.


აღარ გჭირდები

მუზა მოვიდა წერას დავიწყებ
ჩემ ცხოვრებაში მიზანს ავიღებ
ნელი ნაბიჯით,წინ გზას გავიკვლევ
ფურცელზე ნაჯღაპნ ლექსებს წავიღებ


„მოგენატრები კი ოდესმე?...“ - ნესტან კვეიძე

ვიცი, ვიცი, რომ მოგენატრები, მაგრამ შორს იქნება სული ჩემი... შორს, სადღაც, ვარსკვლავებს შორის... იმდენად შორს, რომ იქნებ ვერც კი დაინახო ჩემი ვარსკვლავის ჩუმი ციალი.

და მაინც...


ოტია იოსელიანის ხუმრობა

otia ioselianis xumroba proza poezia literatura
ერთ დღეს ბატონი რევაზ მიშველაძე მწერალ ოტია იოსელიანთან ერთად შეხვედრაზე იმყოფებოდა კასპში. დარბაზიდან ერთმა ლამაზმა მანდილოსანმა მწერლებს “საინტერესო” შეკითხვა დაუსვა. ამ სახალისო ისტორიას რევაზ მიშველაძე შემდეგნაირად იხსენებდა:


ნანა სელეპანოვა - უჩემოდ ძლებ

დამთავრდა! აღარ მოხვალ,
შენც შეიცვალე, მეც,
შენ ახლა, ისე შორს ხარ,
მითხარ, უჩემოდ ძლებ?


მერაბ სალუქვაძე - შენთან მოვედი

შენთან მოვედი სასუფეველში დღის გასაყართან
მაგრამ იღბალმა შენთან ყოფნა აღარ მაღირსა,
დავიარები შენზე ფიქრებში დატყვევებული
თან გულში დამრჩა ის სიყვარული მარადიული.


მერაბ სალუქვაძის ლექსი - დრო

ამ ცხოვრებას ვერ გავუგე ვერაფერი,
დრო კი მიქრის უნებურად წადილით
ხეებსაც კი ის ფოთლები გასცვენია,
ჩვენ რომ ვიმკით შემოდგომის ძახილით!


ლექსი, რომელშიც ყველა თავის საყვარელ მოხუცს ამოიცნობს

რა გჭირს, ბერიკაცო, ვინ არ გაციებულა,
განა შენნაირად კვნესის ვინმე?
ჩაწექი საწოლში, საბანს დაგახურავ,
ფეხზე ჩამოგაცვამ წინდებს...
რა გჭირს,ბერიკაცო, რა გაწუწუნებს,
ხდებიან ავად სხვებიც...


ნანა სელეპანოვა - ვენდო?

მზე ხის ტოტებზე ჩამოიხია
და შეეფარა ჩეროს,
მთვარე აცურდა ვნებააშლილი
და შენს სიყვარულს ჩემობს,