სიყმაწვილეში მე ვჭკნებოდი, როგორც ფოთოლი, ობოლი ვიყავ მე მაშინაც, სულით ობოლი. ჟამი მიჰქროდა ახალი დღით განრინებული, galaktion tabidze udabno poezia...

როს შეგხედე, გულს მოედო სევდა, რაღაც მწარე, თვალს ბურუსი ხვევდა. იმ ყოფაში არ მენახე, ნეტა, ბავშვის დედა, უბინაო დედა! galaktion tabidze ubinao deda poezia...

როცა დიდი ხნით დახურული გავხსენი ყუთი, - ძველ ბარათებში აღარ იყო სიახლე ძველი, მხოლოდ ზაფხულის სურნელება ვიგრძენ სათუთი და შემოდგომის სიახლოვე ბურუსდამსხმელი....

უსიყვარულოდ მზე არ სუფევს ცის კამარაზე, სიო არ დაჰქრის, ტყე არ კრთება სასიხარულოდ.... galaktion tabidze usiyvarulod poezia literatura...

წამიყვანა ტყის ჯურღმულმა, ტყის სიმწვანემ წამიყვანა, გადმიშალა ხის რტოთა და ბალახების მწვანე ყანა... დაუბერა ნელმა სიომ, ვარდს მოჰპარა ცის მანანა, galaktion...

მწვერვალთან, სადაც ჰყვავის ტუია, დგახარ ცისფერი. საღამოვდება და სიყრუეა მოპირისპირე. galaktion tabidze tuia qartuli poezia literatura...

დარგული ალფრედ დე მიუსსეს სამარესთან ტირიფი ტირის მდინარის პირის და თავის გმირის galaktion tabidze tiripi tiris mdinaris piras...

მივდიოდი ყვავილების ველით, გზაზე, ოსტატ ოქრომჭედლის ხელით ბეჭდის თვალში ჩაჭედილო ტბაო, შენს ნაპირად ჰშვენის ბზა და ბაო. galaktion tabidze tba alpiur zonaze...

ამნაირი დარებით, კიდით კიდე დარებით, ფერის ფერთან დარებით, დღემ კოშკების ამალა galaktion tabidze ucnauri sasaxle qartuli poezia...

ჭკნება, ყვითლდება საბრალო ბაღი, ქარი უბერავს, ფოთლები სცვივა, გამოურკვეველ მწუხარებაში მზეს სული უწუხს და გული სტკივა, galaktion tabidze fotlebi poezia...