წვრილ თქმათა ბალადა (wvril tqmata balada) ვიცი გარჩევა რძისაგან ბუზის, ვიცი გარჩევა ბზისაგან ქერის, ვიცი, ვინ კაცი რა საქმეს უზის, ვიცი, ვინ ჩიტი რა ხმაზე...

სონეტი VIII ნეტავ რას ნაღვლობ, როცა ანდობ მუსიკას სმენას, მის სიტკბოებას რატომ ხვდები სევდის ჰანგებით? ეგებ ის გიყვარს, რაც განიჭებს შეუცნობ წყენას, ეგებ...

სონეტი XXXIII ბევრს შევსწრებივარ წუთისოფლად ლამაზ განთიადს, მინახავს მთებზე მოთამაშე ცისკრის სხივები, ავდევნებივარ მწვანე მოლზე ოქროს ათინათს, წყაროც...

სონეტი XXXII შენც თუ გარგუნა ბედმა ჩემი ცხედრის ხლება და თუკი შენს თვალწინ მიწად მექცა ხორცი და ძვალი, შენც გაიმეტო ეგებ მაშინ მოწყალება და ჩემი საბრალო...

სონეტი XXX მარტოობისას როცა ვუხმობ იდუმალ ფიქრებს, რომ მახსენდება სატკივართა ზღვა და ხმელეთი, მოგონებათა ბნელ მორევში კვლავ ძალას იკრებს გარდასულ დღეთა...

სონეტი XXXI შენს მკერდში ძგერენ სიყვარულით დღეს ის გულები, ქვეყნად ცოცხალი აღარცერთი რომ არ მეგონა... და მეგობრებიც, საფლავებში ჩაკარგულები, შენში...

სონეტი XXXIV ზად მიმავალმა არ მოვისხი მხრებზე ლაბადა, რადგან დამპირდი - მზიანი დღე გელის ყველგანო... მაგრამ შენს გულში რაღაც წყენა გაინაბა და ღრუბლიანი ცა...

სონეტი XXXIX როგორღა ვუძღვნი შენს სიკეთეს ღირსეულ ქებას, თუკი ქცეულა ჩემს ნაწილად შენი არსება? შენ რომ შეგაქო, ეს ვერაფრით მომიტანს შვებას, რადგან ჩემივე...

სონეტი XXXV ნურას ინაღვლებ, თუ შენს წარსულს აუგი გასდევს, მზის შემყურეს ხომ ზოგჯერ შავი ლაქაც დახვდება, ვარდიც ხომ ეკლებს ვერ იშორებს, ვერც წყარო - ხავსებს,...

სონეტი XXXVI გამოგიტყდები - თუმცა გვეთქმის მე და შენ წყვილი, თუმცა ორივეს სიყვარული ერთად გვეწვია, ჩვენს ტრფობას ჩემი საძრახისი დააჩნდა წვლილი, ჩემი აუგი მას...