როგორ გამაპამპულეს ნიუ იორკში (rogor gamapampules niu iurkshi) საკუთარ თავზე საუბარი იშვიათადაა სასიამოვნო, მაგრამ ზოგჯერ, აღსარების შემდეგ როგორღაც გულზე...

ჩემი დებიუტი ლიტერატურულ ასპარეზზე (chemi debiuti literaturul asparezze) ცამეტი წლის ასაკში ძალიან გონებამახვილი ბავშვი ვიყავი, არაჩვეულებრივად გონებამახვილი,...

ძაღლის ნაამბობი (dzaglis naambobi) თარგმნა ემხვარ კახაძემ მამა სერბერნარი იყო. დედა _ კოლი, მაგრამ მე პრესვიტერიანელი გახლავართ. ეს ამბავი დედისგან ვიცი. მე...

სონეტი XXI ვერ შევედრები გულუხვობით მე იმ პოეტებს, ვინც კალმით ნახატ წუთისოფელს რითმებში ხატავს და ცისქვეშეთში მიმოფანტულ მიეთ-მოეთებს თავს უყრის ლექსში და...

სონეტი XXII სარკე მატყუებს.... ჩემს სიბერეს მე ვერ ვიჯერებ, შენს სიყმაწვილეს რადგან ვანდობ მე ჯერ იმედებს და მხოლოდ მაშინ, შენც ცხოვრებით გულს რომ იჯერებ,...

სონეტი XXIII როგორც მსახიობს, მეტისმეტი თამაშით გართულს, სიტყვა და აზრი ავიწყდება ხშირად სცენაზე, ანდა ავყიას, ბილწსიტყვობის მორევში ჩანთქმულს, ზედმეტი...

სონეტი XXIV რადგან ჩემს თვალებს შენს სახესთან უყვართ თამაში, რადგან მისდევენ გულზე შენი ხატვის ხელობას, მკერდის ჩარჩოში შენს მშვენებას ვსვამ და ამაში ვაქსოვ...

სონეტი XXIX მარტო რომ ვრჩები, როცა ვწყევლი საკუთარ თავბედს, რომ არ ვახსოვარ აღარც ხალხს და აღარც განგებას, ხმით რომ გავძახი სამყაროზე გადმომდგარ თაღებს და რომ...

სონეტი XXV დაე, ზოგისთვის ვარსკვლავეთი იყოს მოწყალე, ზოგის პატივით რეკდნენ, დაე, ქვეყნად ზარები!... მე ბედისწერას ღიმილიც კი ვერ გამოვძალე და სიყვარულის...

სონეტი XXVI შენმა სიკეთემ მონობის ხვედრს რაც მაზიარა, შენთვისღა ვცოცხლობ, სიყვარულის დიდო ბატონო, და ამ წერილშიც შენს გულისთქმას, სიბრძნით კი არა, მსურს...