ჩემო ხარებავ, რა მაცოცხლებს აწ თქვენგან დევნილს, სად არის ძალა, რომ შთამბერავს ღონიერ სუნთქვას, როცა იმედი დაიშრიტა და სევდა მთუთქავს, miqelanjerlo buanaroti...

ძილია შვება და ქვად ქცევა კეთილი ხვედრი, ვიდრე მძვინვარებს ლაფდასხმული ეს საუკუნე. არაფერსა ვგრძნობ, არასა ვჭვრეტ, არას ვუყურებ, მაშ ნუ მაღვიძებ დაძინებულს...

არყოფნის ღამევ, დაშრეტილო ჭრაქო და კვარო, შენს ჩაჟამებულ კარიბჭესთან, დახშულ ტალანთან ღუზა ჩაუშვა ათასგვარმა მაწანწალამ და ნავსაყუდელად დაიგულა თხრემლი და...

ზესკნელს და ქვესკნელს, დედამიწას, ვარსკვლავთა ქოროს, ზამთარს და ზაფხულს, მწუხრის ჩრდილებს, ცისკრის ყაითნებს — წარმავალობის სისასტიკე ბნელში ჩაითრევს, რომ...

ზოგი ცად ქროდა უტაიჭოდ და უფაეტნოდ, ზოგიც შეიპყრო უცნაურმა სითვალბეცემ და უგზოობის ჟამს საცალფეხო ბილიკს ეძებდა, რომ სამყაროულ სიბნელეში შარა გაეგნო....

მეგობარო, შენ მკითხავ, ვისი ბრძანებით გიზგიზებს გიჟის მეტყველება? boris pasternaki megobari ucxouri poezia proza...

მცოდნოდა მაინც – როცა ვიხუმრე და აიწია პირველად ფარდა, რომ სტრიქონები სისხლად იხუვლებს და ეს სიკვდილი იქნება მართლა boris pasternaki mcodnoda mainc roca...

საუბრები ფრთხილზე ფრთხილი, ოდნავ გასარჩევი ხმები, კეფით თხემზე აკრეფილი თმები, საოცარი თმები. boris pasternaki zafxuli qalaqshi ucxorui poezia...

შევკრთი. ავენთე. ჩავქრი. ირგვლივ ფუჭად ვუარე. სულ არ ამეხსნა სიყვარული მისთვის ნეტავი. მაგრამ რაღა დროს? უცებ მტკიცა ცივი უარი. boris pasternaki marburgi...

მე დამესიზმრა შემოდგომა მინებს ნადენი, იქ შენ ილხენდი მეგობართა მხიარულ წრეში, და ჩემი გული ციდან ისე, ვით შევარდენი, შენს ხელისგულზე ეშვებოდა ველური გეშით....