მზადაა ჩემი სამოსელი. ახლა მე ნიღაბს ავიფარებ. ნუ გაიკვირვებ, მეგობარო, თუ საშინელი იქნება იგი. rerixi nikoloz mzadaa chemi samoseli...

იწყება, იწყება: გიტარა ქვითინებს. რიჟრაჟის თასები იმსხვრევა, იმსხვრევა... federiko garsia lorka gitara ucxouri literatura...

შროშანის ქათქათა კაბით სამჭედლოს ეწვია მთვარე, და ბიჭი უყურებს ჩუმად და ვეღარ აშორებს თვალებს. federiko garsia lorka mtvaris romansi ucxouri literatura...

ეს სანტიაგოს საღამოს მოხდა. თითქოს უეცრად და უნებურად ფარნები ჩაქრა და ჭრიჭინებმა აანთეს ღამე წინანდებურად. federiko garsia lorka sxvisi coli ucxouri...

განთიადს ეძებენ მამლები, ნისკარტებს იქნევენ სოლებად, როდესაც ბინდიან მთებიდან ეშვება მზისფერი სოლედად. federiko garsia lorka shavi nagvelis romansi...

პროლოგი (მიძღვნა) ისევ მიახლოვდებით, ხატებანო წარსულის, თუმც უწინაც მეჩვენეთ და კვლავ ბინდში განზავდით, ვინძლო დღეს მოგიხელთოთ, ნატვრაც ჩემი ასრულდეს, ვინძლო...

ვინაც გართობა არჩია გარჯას, რა ვქნა,იმისი საშველი არ ჩანს; ვინც თვისთავი ვერ დაიმონა, ის სამუდამოდ სხვის მონად დარჩა. goete vinac gartoba archia garjas...

ყავლი გასვლია მუყაითს, გამრჯეს, არჩეულ გეზის ბეჯითად მიმყოლს; არავის არ სურს რაღაცა გახდეს, სუყველას უნდა რაღაცა იყოს. goete yavli gasvlia muyaits ucxouri...

მე შენზე ფიქრში მზის თეთრი რაში გამომენთება ზღვის სამყაროში; მე შენზე ფიქრში მთვარის ციალში ჩავიხატები წმინდა წყაროში; goete satrfostan axlos ucxouri...

ჩემმა თვალებმა რა შხამი და ნაღველი მასვეს, შედედდა ხსოვნა, მეც იმ შხამის წვეთით ვივსები და ჩემი სულიც გააშიშვლეს ბასრი ისრებით და ვით სამჭედლო, ქშინავს...