მე ის მიხდება, რაშიც შენ გხედავ... თუნდაც ეს იყოს სიკვდილი ჩემი... შენი თითები, შენი შეხება, ზამთრის სუსხივით მეხება დილით... zanguri beso me is mixdeba...

გადავაგდე ყველა დარდი, ყველა ჩემი გულის ვარდი, გადავაგდე მავნე ჩვევაც, აღარ მიწევს აზრის ფრქვევაც... zanguri beso gadavagde yvela dardi...

ვხედავ ფერებს ეტლში შებმულს ლურჯის ცისკენ გაფრენილებს თავისუფლებს როგორც წვიმის წვეთებს, ქარში დარჩენილებს. zanguri beso vxedav ferebs etlshi shebmuls...

წვიმს...და პირველად არ მეფიქრები არც ეს რიგები ჭადართა მხიბლავს ფიქრს მივეჩვიე და სინანული გაგიკვირდება და აღარ მიყვარს... zanguri beso wvims tovs qris poezia...

არ მესმის ქვეყნად რისთვის მოვედი ვისთვის ვათრიე ამხელა ტვირთი ან ჩანაცვლება ჩემით სხვა სულში უფალმა განგებ მოაწყო.ვღირდი? zanguri bveso ar mesmis qveynad...

გაძარცვეს უკლებლივ მოკლული სულები... ურნაში ჩაყარეს ცოცხალი გულები... ხეებმა ქუჩაში თავები დახარეს, ვეღარ გამიგია, წავიდე რა მხარეს... beso zanguri gadzarcves...

მე ისე მტკივა გაღიმება და ისე მიჭირს, როგორც ზაფხულს სჭირს ყინვის დროს კვირტში აფეთქებული გაზაფხულის zanguri beso me ise mtkiva gagimeba...

გამეფიქრა ვინ ვარ რა ვარ ჩაგიფიქრე ჩემი რა ხარ მე კი ვიცი ვინც ვარ რაც ვარ აფრენილი ცაში ზღვა ვარ. ვერ ვპოულობ ჩემს თავს სად gamefiqra vin var ra var zanguri...

ვერ შევეგუე ჩემს გაბევრებას... შენში კი არა, უფლის სურვილშიც, და თანამგზავრად ამოვირჩიე ხმაურიანი მხოლოდ დუმილი... zanguri beso ver shevegue chems gabevrebas...

წუხელი ღამით ქარი დაჰქროდა და დიდხანს, დიდხანს არ დამეძინა: მე მქონდა ბინა, თავშესაფარი, მაგრამ ქარიშხალს არ ჰქონდა ბინა. galaktion tabidze wuxeli gamit...