რად ამიხირდი, როგორც ყივჩაღი (თუმცა ყივჩაღი იყო ვაჟკაცი), შენ კი ქურდულად მეცი ჩიჩახვზე გაალმასებულ კბილთა კაწკაწით....

ღელესთან ლოდი გადავაბრუნე,– ყვითელი გლერტა ადგა მთქნარებით, ტყის სურნელება მომესალბუნა, წვიმების სუნი გადასარევი....

მუცლიდან გარეთ, გარედან შინ. რწევა აკვანში, რწევა აკვანში, რწევა აკვანში. პირველ ნაბიჯებს დედის გარეშე...

წამოუბერა ზღვაურმა ღრუბელი სევდას ცრის მემუდარები: - გამიშვი! მე თავს ვიმართლებ: - წვიმს!...

მე ვარ პოეტი და მე ვარ ნავი, სადაც ნიჩბები მუდამ სველია, ჩემში მიცურავს თვით დროის წამი, ახლა ნაპირთან მელოდებიან....

ელენე დარიანის დღიურიდან იქ, სადაც სდუმან პირამიდები, მზის ქორწილის დროს მე დავწვები მზისფერ სილაზე, იქ, სადაც სდუმან პირამიდები, შენ მომინდები,...

შენი ამინდია, ჩუმი, წვიმიანი, ოდნავ მოღრუბლული, ცოტა ბრაზიანი, შენი ამინდია შენი ხასიათის, შენი თვალების და მაგ განთიადის. guram todadze sheni amindia...

ანგელოზი ხარ, განა არ იცი? განა არ მითქვამს შენთვის? ფრთები რომ გქონდეს ალბათ იფრენდი, შემოივლიდი შეშლილს, daici simshvidis leqsebi poezia...

ჩვენი მონდომება ვითომ არაფერი მაგრამ მეფურია ბიჭო დედოფლებს მივყვებით, აპეტიტს უსაზღვროს ღმერთებს რომ გვავიწყებს ცხადში სწორედ ეგ ქალები ხდებიან მუზები,...

თავს რომ გადაწევ გვერდზე, დაელოდები თითქოს ჩემ სუნთქვას, დაელოდები და უსასრულოდ, მერე სუნთქავ და მერე სუნთქავ, სუნთქავ ჩემს ჟანგბადს, asi wlis shemdeg leqsi...