ჩემი ფიქრების თანმდევი ხარ, თავად ფიქრი ხარ,სრული, სულის და გულის მოთქმა,ხარ, აღმიძრავ სიყვარულის სურვილს, amis patronma ra qnas guram todadze...

მინდა თბილი იყო ისეთი, რომ შენი გული მათბობდეს, მინდა თბილი იყო ისეთი, შენი ღიმილი მართობდეს. მინდა დადიოდე ისე, როგორც პეპელა ფარფატებს. მინდა ჩადრი გქონდეს...

ვარდის ჭკნობაზე უფრო სათუთი შენი ცრემლების ანკარებია. ყვაილი იგი, - მას უბრალოთი სიცოცხლის კვდომა დაჰკარებია. vardobis chknoba mixeil qashiashvili...

გზა სპირალივით ზედიზედ უხვევს... არ ჩანხარ, მაგრამ გადმომდგარ მუხებს და მწარე კვამლით გაჟღენთილ შუკებს შენი იმედი ეტყობათ უკვე. otar chiladze shemodgoma...

დაიმახსოვრებს ვინმე ზეპირად, არ მოედება შენს ფიქრს ბალახი, თუ სიყვარულმა აგაღებინა ხელში კალამი - ვით იარაღი. otar chiladze chems dzmas poezia...

მე მართალი ვარ ჩემს თავთან ცამდე! უკვე ეს ქარიც ვერაფერს შველის და ვუცქერ, როგორ იწვიან ცეცხლში ლექსები - შენ რომ მოგწონდა ადრე. otar chiladze dzveli leqsebis...

მატარებლები დაიკივლებენ, წავლენ... გაიწელება, გაიწეწება კვამლი. ჯარისკაცები გადმოაწყობენ ფეხებს. ხევში ჩარჩება მათი სიმღერის ეხო. otar chiladze dzveli simgera...

წამსვლელი თვითონ დგება და მიდის - ზღვებსაც აცოფებთ ზედმეტი წვეთი. მე ჩემს თავს უფრო ძლიერად ვთვლიდი სხვა არაფერი შემშლია მეტი otar chialdze wamsvleli tviton...

მე აქ დავეცი და აქვე დავრჩი, აქ ვიქეც მიწად და დღემდე გიცდი, მზეში, წვიმაში, თოვლში და ქარში ვიწვი, ვსველდები, ვთეთრდები... გიცდი. otar chiladze winapari...

კვლავ ასძვრა სარკმელს წყვდიადის ლუქი. კვლავ აიბურძგნა ჰაერი ლურჯად და კვლავ აივსო გონება შუქით, ვით გამოხსნილი ბოლომდე უჯრა....