გულში თეთრი გედები ფრთა გაშლილნი ხარობენ და ჩემს ირგვლივ გაშლილა იანვარის დუმილი. ჩემი სულის ტრფიალნი ისევ ისე ცალობენ, ისევ ისე ახარებთ კენტად ყოფნის...

გათოვდა ვარდისფრად, იმ ატმის ტოტიდან შენი ფურცლები, მათოვდა წითლად, მაგ ტუჩების დანაპირები,...

სიცოცხლე მოგაქვს, შენი თვალებით, შენი ღიმილით, გაზაფხულს გავხარ, იმ აფეთქებულ ატმის კვირტიდან, შენი სურნელის თაბრუსხვევა ხარ, გულს გასაფრენი, დაგისაკუთრებ თან...

ჯერ სოფელში კიდევ თბილა, თუმცა მთები დაირთვილა, და ცაც უფრო მუქი გახდა; გზაზე მოდის ჩემი კბილა...

ვერლენს სციოდა, დადიოდა გაუპარსავი, უნდოდა საწყალს ბედის კვალი გამოეცვალა; მას ღვთისმშობელი შეუყვარდა ობოლ დასავით და შველა თხოვა, როცა ღამის ჯვარზე ეწვალა....

ცრემლის ცხარე ნაკადული, გულში სევდა ჩაქარგული, უიმედო სიყვარული – არ მშორდება, სულ თან დამდევს... სულის ლტოლვა სწრაფად ქრება, ჩემი ვარდი ნორჩათ ჭკნება......

გათავდა ნადიმი. სად არის მხლებელი? ცხენები მზად არის?_”თავადო გელით”. ძვირფასი ყვავილი, ჯერ ხელუხლებელი თავადმა გადმომცა მთრთოლვარე ხელით....

ავსწიე ფარდა, და მაისში აკოცა მინას, ვინც მე მიყვარდა ის ჩემთან არი და ჩემთან სძინავს, ვაკოცებ ხელზე, როგორც წმინდანს მე დავკოცნი მას, და სხვა სახელზე მე...

მარგალიტები მოვიხვიე ყელზე სამ წყება... მარგალიტები, იაგუნდები... არ შემიძლია შენი სახის გადავიწყება! არ დაბრუნდები?...

დავტოვე სოფელი, მყუდრო სამყოფელი, ქვიტკირის მაენები და კატის კნუტები_სიმინდის ყანა! ჰა! კინტოს პროფილე, საეჭვო ტარნები,...