მოვედი...და მაინც გააბუტე, ეს გული უშენობით ნაწვალები, მოდი, დღეს ისე ჩამეხუტე, ზეციდან ცვიოდნენ ვარსკვლავები....

ემმას თვალებში ხმლის ანარეკლი გაკრთა და მის თავზე აღმართული მახვილი მძიმედ დაეშვა ახალგაზრდა ქალის კისრისკენ. ემმა ამაყად უყურებდა მოახლოებულ სიკვდილს....

ძველ ნანგრევებზე ნუ ეცდები სახლი ააგო, ნუ დაიჯერებ, რომ წარსული მომავალს დათმობს, გულის ტკივილი სიხარულზე უფრო ბრძენია, მაშინ, როდესაც მოლოდინი არაფერს...

ხმაური ვერასდროს გახდება მუსიკა, ყალბ ნოტებს, შედევრი, ვერაფრით დაიტევს, არაფრის მთქმელია სიტყვათა ქაოსი, თუ სულის სიღრმიდან სათავეს არ იღებს, qeti alasania...

თურმე რამდენ ქალს ატკინეთ სული, რამდენის თვალზე ცრემლი არ შრება, თურმე რამდენის ღიმილის უკან, გახლეჩილ გულში სიცოცხლე კვდება, qeti alasania turme ramden qals...

უცნაურია კაცის ბუნება, თვითონ არ იცის რას ეძებს ქალში, მონადირედ თვლის თავს, მაგრამ ყველგან ქალი ნადირობს მგლების ხროვაში, qeti alasania ucnauria kacis buneba...

წარმართის სისხლი ბორგავს ჩემს ძარღვებში შენს სამსხვერპლოზე დანთებული ცეცხლის ალივით ცხელი და ავი. გუგუნებს ცეცხლი და მროკავ ალებს cecxlis gvtaeba warmartis...

როგორ უცებ გალეულა სიჭაბუკის წლები, ვხედავ როგორ ჩამოშლილა გზად ხატულა მთები, ცოდვა – მადლი იწონება აღარ მოსჩანს გზები, ღმერთო ჩემო ეს რა ხდება ნუთუ ჩვენი...

ჩემო თაფლისფერ თოლებავ, შემოფეთებავ მზისაო, სულს ჩარჩენილო ოცნებავ, გამთენებელო დღისაო....

ნამდვილი სიყვარულისთვის ყოველთვის ღირს ბრძოლა და არავინ არ თქვას, რომ სიყვარული ომი არაა. ომია, სადაც დაჭრილიც კი უნდა წამოდგე, გულმოკლულმა ტკივილს უნდა...