არც ისეთი ცუდი დღე იყო. ახალ მოსული სექტემბერი თითქოს შემოდგომის სურნელს ატრიალებდა მაგრამ აგვისტოდან გამოყოლილი სიმხურვალე მაინც თავისას შვებოდა და...
წინწკალამ იმასაც მოჰკრა ყური, ადამიანები მარტოობას განიცდიან და ამისგან ძალიან იტანჯებიანო. ჰოდა, ამ საქმეშიაც გადაწყვიტა ესინჯა თავი. რაც შეიძლებოდა...
ერთ ღამეს წინწკალამ შუქი აღარ ჩააქრო თავის კოხტა ბინაში... ანუ თავისი წინკლებიანი ქუდი აღარ დაახურა ნათურასავით მანათობელ ნატვრისთვალს. მერე, იცით, რატომ?...
მაინც სხვა იყო ცა – ბავშვური, ყოველდღიური, და სად გაფრინდა? ვინ მეტყვის განა, რამდენი წვიმა რამდენი ქარი გადამივლია თავქუდმოგლეჯილი, merab saluqvadze...
Не отворачивайтесь От меня, Потому что, ты Единственный, С кем я мечтала О завтрашнем дне, Мне нужна твоя любовь, Как вода в пустыне, Не отворачивайтесь От...