მერაბ სალუქვაძე - ნაღვლიანი წლები

ნაღვლიანი წლები

როგორ უცებ გალეულა სიჭაბუკის წლები,
ვხედავ როგორ ჩამოშლილა გზად ხატულა მთები,
ცოდვა – მადლი იწონება აღარ მოსჩანს გზები,
ღმერთო ჩემო ეს რა ხდება ნუთუ ჩვენი ბედი..
უცხოეთში გახიზნულან ჩვენი და და – ძმები,
საქართველო გაუძარცვავთ მავანთ მათი ნებით,
სად წავიდა ის ბავშვობა ის ნანატრი წლები,
ზღვის სივრცეში ლურჯად მოსჩანს თეთრი იალქნები..