მე (შენ) ვარ... მე ვარ მონატრება საშენგულო, სულში სინაზესთან შეხამება, გრძნობა მორეული აპრილი ვარ, კვირტებდასახეთქი გამარტება. მე ვარ თბილ ქვეყნიდან...

შენ ახლა დგახარ შიშვლად ნაპირთან, ქარი კი გათლილ მკერდზე დაგცქერის. მე ვიცი, იგი კოცნას დაგპირდა და ზღვას დაგპირდა თრთოლვის და ძგერის....

შენი სილამაზე მზიდან იღვენთება, უკუნ სიბნელეში ხარბად ნამზევებო, თვალი უკუღმართი,...

მე დღეს მეტად დავაღონე ღამე, ღამეს ჩუმად მიაპობდა სევდა, თეთრი მთვარე იმშვენებდა თვალებს, როცა სივრცე ღამე ფიქრებს წერდა....

გაზაფხულმა გამოაღო დარაბები, სიყვარულში გამოუტყდა ტიტებს, ახლა ჩემზე სულ არაფერს მოგიყვები, აპრილია თავად უნდა მიხვდე.........

შენ ქალბატონო... რარიგ დაგიდის მაგ სრულ ქმნილებას, თვალზე დარდი და ტანზე სიმორცხვე, როდესაც ახლოს მოვდივარ შენთან, როგორ ჩუმდები, წამვსვე იმორცხვებ....

'სიზმარშიც ასეთი ოხერი ხარ- - ამპარტავანი და კუშტი... პირველი არასდროს მომხვევიხარ- - ცერად მიცქერი და უცდი- -როდის შემოვიხსნი მორცხვობის მანდილს...

მაპატიე გუშინდელი ყურადღება გუშინდელი სიყვარულიც მაპატიე, ის გვირილა მაპატიე რომ მოვწყვიტე, მაპატიე მთელი გულით მაპატიე....

ტანზე შემოგაქსოვ კაბას გვირილებით, მკერდზე ცისარტყელას ფერებს მოგიქარგავ, ქამარს შემოგარტყამ მზის სხივებით აცმულს, და სულს საოცარი გრძნობით მოგიხატავ....

ქალი ვნახე ბობოქარი, მეომარი ვითა ქარი თვალი ჰქონდა კატისებრი..დამატყვევა, ავიჭერი მისი ტუჩი-ომისფერი, საბრძოლველად მომიმღერის და დაიწყო ჩვენი ტანგო...