ხარხარებს მოთქმა : მოგხვდეს ახია ! ვერთქმის ხრიალმა ხორხი ჩახია, გადახელებამ ბიჯით დამხია, კარგი არ სცხია, დახე! მახეა!...

დილის რიჟრაჟი და საღამოს შებინდება ირმის ნებიერი კისრის გადაგდება არწივის შურდულივით მთის ქედზე დაშვება ისევ მახსენებს შენს ლამაზ გარინდებას...

მიყვარს ზაფხულის კოკისპირული და შემოდგომის შხაპუნა წვიმა მიყვარს შენი თვის ნისლში რბენა და შუა ზამთრის თოვლში დაწვენა...

თითქოს უმისობამ ჩაილურის წყალი დალია ბანალურ სიტყვებს აღარ მოსდევს გულის ფანცქალი სუფრასთან მჯდომმა სიყვარულის ყანწი დალია და უთქმელ სიტყვებს აღარ ნანობს...

ქუჩაში კაცი ვინმე დავლანდე, როს სევდიანად მოაბიჯებდა, მისთვის იმ წამში არ ვიყავ ღმერთი, თუმცა შველას კი საჭიროებდა....

ისეთი ლამაზი თვალები გაქვს, ისეთი თბილი და უძირო, ისეთი ჭკვიანი გამოხედვა, მინდა რომ დღედაღამ ვუცქირო....

მომწყურდი ძვირფასო, მონატრებას ვეღარ ვერევი, ნეტავ თუ მოხვალ, რომ მომხვიო თბილი ხელები, მომწყურდი ისე, როგორც დამშრალ ნიადაგს წვიმა,...

კოხტა სახე და თმები მზისფერი, აფრქვევს სინაზეს ღიმილით ტუჩები, მხარეს გაჰყურებს თვალები ზღვისფერი ყველა მას ოცნებით აღსავსე უმზერის. ერთხელაც ტრონი დაეცა...

ღამეა წყნარი, მთვარე ანათებს ყურს ვუგდებ ქარის იდუმალ ღიღინს, ამ დროს მოხუცი დავლანდე უცებ ფეხარეული ნელნელა მიდის, ბოთლი უჭირავს თანაც ხმამაღლა...

შინდისის მიწას ისევ ეტყობა ტანკების კვალი ნატყვიარები, ძმებო გმირებო მუდამ გიხსენებთ თქვენს ნაკვალევზე დავიარები, ხუთას მტერს ფერი დააკარგვინეთ ავტომატებით...