მერაბ სალუქვაძე – უცხო წერილები –

– უცხო წერილები –

ახლაც წვიმს მთაში,
ყველა ჩვენი ნაფიქრალი
დიდ წვიმებს გაჰყვა
და ამღვრეულ სევდასავით
ჩაკარგულა
ღრუბლიან ცაში..


მერაბ სალუქვაძე – შვება –

– შვება –

ვწერ და არ ვიცი
ვისთვის ვწერ,
რად მეწერება ასე,
ჩამოუქროლებ სევდიანს,
გულს ვებარები მარტო..


ნანა სელეპანოვა - სიყვარულის ბალადა

ცაზე ღრუბლებს გაუშლიათ
სევდის კარვები,
მზეო, სად ხარ, მთის კენწეროს,
რას იმალები,
განზე გასწი, ბიჭავ
შენი ბაგემარწყვები,
თუ არა და, ისარს გტყორცნი
შავი თვალებით.


ნანა სელეპანოვა -ჩემი სამშობლოც იქ არის!

ამბობენ, პოეტი ის არის,
ვინც სამშობლოზე ღაღადებს,
ბევრჯერ ვაფრინე ისარი,
ცრუ პოეტებიც დავჯაბნე.


ნანა სელეპანოვა - საზღაური

ლოცვას და მარხვას გადაჩვეული,
რამ მომიყვანა გუშინ შენს ხატთან,
ვიცი, არა ვარ შენი რჩეული
და მაინც შენგან ვითხოვ სამართალს.


მერაბ სალუქვაძე – იმედი –

თეთრი

– იმედი –

შენ რა იცი იმედი რაა,
თბილი ხელის ფათური სულში,
ბევრად ძნელია იმედებით დაბრუნება..


მერაბ სალუქვაძე – დაბადება –

– დაბადება –

მე დავიბადე მაისის თვეში,
და იმ საღამოს წვიმდა და წვიმდა,


მერაბ სალუქვაძე – არ წახვიდე –

– არ წახვიდე –

არ დამტოვო, შემიბრალე ნუ წახვალ,
ნუღარ მესვრი ჩემს ნაჩუქარ გვირილებს,
კარგად ვხედავ უჩემობა მოგაკლდა,
სიდუხჭირე, განშორება, სიცივე.


მერაბ სალუქვაძე – ბოროტება –

– ბოროტება –
ხელი დააკლდა შენს სუფთა ფურცლებს, ლექსების წერას,
ნუთუ ვეღარ გრძნობ შენს სიბოროტეს დასაბამიდან,
გვერდში გიდგანან სადაქალო, ვით მგლების ხროვა,
თარეშობ შურით და ბოღმებში გადავარდნილხარ..


ნანა სელეპანოვა - ბედი უნდა ყველაფერს

უპატრონო სასაფლაო,
ჩემს ღაღადისს მაგონებს,
არა, ღმერთთან არა ვდაობ,
ღმერთს მე ვერ გავაგონებ.


მერაბ სალუქვაძე – წარსულის აჩრდილები –

– წარსულის აჩრდილები –

გახუნდა მზერა,
მე გვიან მივხვდი
დაღლილი თვალით,
შენ სხვას შესცქერი
ჩამავალ მთვარის..


ნანა სელეპანოვა - წინასწარ

წინასწარ რომ გეტკინება,
წინასწარ რომ არ იცი,
ორი გულის შერკინებას,
წინასწარ რომ განიცდი.