მარტო ხარ ისევ,
მზესავით ცაში,
ზღვასთან ფრიალებ
მსოფლიო რუქით,
შენს მოთმინებას
არა აქვს ზღვარი,
ზღვას გაატანე,
რაც იყო გუშინ.
ჩაიცვამ ვარდებს,
წითელი კაბით,
აგიყვავილებს
გაზაფხულს ნუში,
შენ კი ჩაივლი,
ამაყი სახით
და დასკდებიან
ქალები შურით!
×
