დღეს სიკეთეზე მტრობამ იმეფა, ალბათ, სატანამ შემოგვიგორა, სად იყო ღმერთი, თუ ლუციფერმა, შური და ბოღმა გ ა მ ო ი გ ო ნ ა....

მითხრეს, გაუშვი, იარონ, წამსვლელი, მაინც წავა, ქალაუ, შენცა გვიანობ, თვალს ნებიერად ნაბავ....

– ნატვრის მწარე სევდა – მონატრების მწარე სევდას რა ვუყოთ? სიყვარული მას მცირედი გავუყოთ,...

– მწარე ღიმილი – მე ყველა ღიმილს საეჭვოდ ვუმზერ, ბევრის არ მომწონს თვალთა ხედვები, მე ახლა ვდარდობ, თქვენი გულისთვის მოვალ ერთ დღესდა აგიტირდებით.....

ვისაც დღესაც უყვარხარ, ის სულ მარტოდმარტოა, ვერა და ვერ მოახერხა, შენი გულის გათბობა!...

– ჩვენ ერთმანეთს ვჭირდებით – სიძულვილი სიყვარულში აგრევია, ნუთუ ვერ გრძნობ ისევ მე რომ გჭირდები?! ჩამოგლიჯე მაგ სახესაც მელანქოლია, უჩემოდ შენ ქალად ვერ...

– მონატრებული ღამის წვიმა – მე ეს წვიმა ისევ შემშლის ამ ღამით, შემახსენებს რაც ამქვეყნად მივლია, ჩემი გზები უნაპირო საბრალო, კარგად ვხედავ ერთი ბეწვის ხიდია.....

– უცხო წერილები – ახლაც წვიმს მთაში, ყველა ჩვენი ნაფიქრალი დიდ წვიმებს გაჰყვა და ამღვრეულ სევდასავით ჩაკარგულა ღრუბლიან ცაში.....

– შვება – ვწერ და არ ვიცი ვისთვის ვწერ, რად მეწერება ასე, ჩამოუქროლებ სევდიანს, გულს ვებარები მარტო.....

ცაზე ღრუბლებს გაუშლიათ სევდის კარვები, მზეო, სად ხარ, მთის კენწეროს, რას იმალები, განზე გასწი, ბიჭავ შენი ბაგემარწყვები, თუ არა და, ისარს გტყორცნი შავი...