– ნატვრის მწარე სევდა –
მონატრების მწარე სევდას
რა ვუყოთ?
სიყვარული მას მცირედი
გავუყოთ,
გვენატრება ის,
ვინც საყვარელია,
ვის გარეშე ყოფნაც
ასე ძნელია.
ლამაზია, სპეტაკია, თბილია,
მოწყალეა, დამთმობია, რბილია,
როგორც ერთხელ ანთებული ლამპარი –
ერთგულების, სათნოების შვილია.
მერაბ სალუქვაძე –ნატვრის მწარე სევდა –
