მე მარტოსული, დღემდე მაინც, ვერვინ გამხედნა, მე, ვინაც ნებით, ეს ცხოვრება წიხლით ჩავფარცხე, და სანამ, ტრფობის სასახლეში ვინმე ჩამკეტავს, თავისუფლების...
– პოეტის ფიქრები – ბნელია ღამე, – უსასრულობის, მე ჩემს ლექსებში დავეძებ შველას, მივტირი ცრემლით დანისლულ წარსულს! და შემდეგ ვიწყებ შავ – თეთრზე წერას.. ....