ზაფხულს ამშვენებდა მწვანე მოსასხამი, დღე იდგა, უღრუბლო მზიანი დარით და ჩრდილებს მიყვებოდა სხივი მომთაბარე, გაჰყვა და გაჰყვა და გაჰყვა და წავიდა....

რა მწუხარია ირგვლივ ტყეების მწკრივი ტირიფებს ნაზად დაუხრიათ ტოტები დაბლა მე გზებს ვადგავარ და სულით ვყვირი მე გზებს ვადგავარ და მათოვს ახლა...

ანგელოზებიც იძინებს ღამით ანგელოზებიც რეკავენ ზარებს თუ გაწყენინე რაიმე საქმით ნუღარ გამიღებ შენ გულის კარებს.... წავიღე შენი ცრემლები თვალის და გადავმალე...

მე ჩავუჯექი სისხამ დილისკენ ამ ჩემს სტრიქონებს ქარმა დაბერა. ისევ თენდება დღე არაფრის მთქმელი აზრი დაკარგა ირგვლივ ცხოვრებამ....

წვიმს და ზეცამაც ქუხილით იცის, რატომ... ქრის და მიწამაც შარაგზით იცის. რისთვის... მე კი არ მინდა, ამ ქვეყნად ვიყო მარტო, თუმცა არა მსურს „სადღაცა“ ვიყო,...

"... სილამაზე არავითარ კავშირში არ არის ბედნიერებასთან. ... რა თქმა უნდა, ლამაზ ქალს სხვებთან შედარებით კარგი სასტარტო მდგომარეობა აქვს, მაგრამ ცხოვრებამ...

როცა აღმართზე მიეყინა აპრილს კვირტები, როცა ზამთარში უშენობა ჩახერგავს წყაროს. მე წარსულიდან დაფიქრებით დაგაკვირდები, და მაინც ვეჭვობ ჩემზე მეტად სხვამ...

უცებ, დამფრთხალი მზერა გადატყდა ხელზე შეკრებილ ნაოჭთა ხრამში, ყოველ ღარაზე თითო ვარამად მთელი ცხოვრება აფეთქდა წამში....

როცა სიტყვები ძალას კარგავენ, როცა ოცნებას ფრთები ესხმება, როცა სიზმრებად მოდიხარ ჩემთან, მაშინ დგას კენტად ჩემი ოცნება....

/size]–თბილისს – მე ლექს გიამბობ მზეში განაბანს, თუმცა არა ვარ ლექსით მზის ტოლი.. სადაც ვარ, შენი ანაბანა ვარ, ვარ შენი ჭადრის ერთი ფოთოლი.....