ის დუმს, ის ეხლა მშვიდად არის, სიხარული კი არ დაბრუნდება მასთან უკვე: მას შემდეგ, რაც მის სატრფოს სამარეს მიაყარეს ნოტიო მიწა, მწუხარე სახეს სიხარულის ღიმილი...

მოედანს, ქვაფენილს, ფარანს და აფთიაქს ანათებს უაზრო და მკრთალი ნათელი, სიცოცხლეს ამდაგვარს სიცოცხლე არ ჰქვია, თუგინდა გაძელი კვლავ ერთი ამდენი....

გაუთავებლად წრეებს რომ ხაზავს, მდელოთა ზედა წრიალებს ძერა და უკაცრიელ სათიბებს ზვერავს, ქოხში შვილს დედა უმღერის ნაზად: ჰა პური, აგერ, ჰა ძუძუ, წოვე, იზარდე,...

მე ბნელ ტაძარში შევდივარ კრძალვით, წავიჩურჩულებ უბრალოდ ლოცვას, ველი ხატებას მშვენიერ ქალის, ბნელში სანთლები ციმციმებს როცა....

იქ დაიფერფლა ადამიანი ფეტი რარიგ მძიმეა კაცთა შორის ისე იარო, ცრუობდე, თითქოს დაღუპული ჯერაც არა ხარ, და ტრაგიკული ვნებებისგან დასმულ იარებს მათ მოუთხრობდე,...

რა საჭიროა გემები, დაღლა, კონცხი სიბნელემ წაშალა დღესაც, მოცისფრო თოვლის ქსოვილზე ახლაც პირობით ნიშანს ვკითხულობ შენსას....

თეთრი ბინდი. დანაცრული ბუხარი. სარკმლის მიღმა შუქი ქრება მწუხარე. ბედისწერა მიაქანებს იალქნებს, კვნესის წერო და დაღლილ ფრთებს მიაქნევს....

ჩუმად გადიან დღეები, წლები, უცნაურ სიზმარს დავეხსნა მინდა, კვლავ შემომესმას ნაცნობი ხმები, დრო გაქრეს, გულზე რომ მაწვა ბინდად....

შენ არასოდეს არ იქნები ჩემი ან სხვისი, აი, რამ შემძრა და უფსკრულთან რისთვის მოვედი, უძირო დღეთა სიმძიმისგან ვერავინ მიხსნის, აი, რატომ ვარ შენი ტყვე და შენი...

ფარანი, ქუჩა და აფთიაქი, ყვითელი შუქი გულგამბზარავი; ბევრიც გატეხე ღამე ცრიატი, ასე იქნება, ხსნა აღარ არი....