"– ახ, შე სულელო, რა კარგია ეს სიცოცხლე! – მხოლოდ შენთან ერთად ... მართლა! “ ერიხ მარია რემარკი - „სამი მეგობარი"...

მე მაინც იქ დავრჩები, სადაც სიგიჟემდე უყვართ ადამიანი. სადაც საკუთარ მე–ს კარგავენ, რათა სხვისთვის გადაცურონ ზღვა....

ბაბუაწვერას დაუბერა ანცმა ნიავმა შემოაცვითა ბუსუსები თან გაიყოლა დაუჯერებელ სიყვარულზე უნდა მოგიყვეთ როგორც, ზღაპარში იყო მაგრამ, არა იყო რა......

მიდის ადამიანი და მიაქვს შენი სული... ამ დროს მარტოობაში კვდები, სანამ ახალ სულს მოგიტანენ......

თურმე ვტყუოდი ჩემი ლექსი რომ გიმღეროდა, თითქოს და ჩემი ტრფიალება მწვერვალს ავიდა, ისე მიყვარდი, რომ მე მართლა არა მჯეროდა, თუ სიყვარული დასაწყები მქონდა...

ერთიმეორეს რომ მისდევენ დინჯი წუთები, მშვენიერებას აყვავებენ გაშლილ ვარდებად, მაგრამ მშვენება, დროის ხელით ნასათუთები, დროის ხელითვე იღუპება და სამარდება,...

წერილი დედას დეე, მომენატრე... ამ წუთას შემოვირბინე ჩემს პატარა ,სოროში''... მთელი დღეა ვფიქრობ, რა მოგწერო... გრანელი გამახსენდა-,,ახლა ქარია,...

შენს დასამალად თავშესაფარს დიდხანს ვეძებდი მკერდში დაგმალე, სანდო სკივრად სხვა რა ვინატრო, შიგ ხან ნებივრობ, ხან წახვალ და გადიხვეწები, ან იქნებ ვცდები და...

თუ ძალგიძს დარჩე ძველებურად მშვიდი და მტკიცე და არ დაიბნე როცა თავგზა ებნევა ყველას თუ ძალგიძს სიმხნედ, შემართებად და რწმენად იქცე, როცა შენს ირგვლივ მკვდარი...

თუკი შენ დუმხარ, გულს ავივსებ მე მაგ დუმილით და გავყუჩდები და როგორც ღამე, ვარსკვლავებით თვალფხიზელი და მოთმინებით თავდახრილი ჩუმი ღამე –­­­ დაგელოდები....