ტიციანს უყვარდა წითელი მიხაკი და მამულს ლოცავდა ყანწით და წიგნით, გულისპირს ებნია წითელი მიხაკი მზე და გაზაფხული-სულ ერთი მწიკვი....

ღვთისმშობელო დედაო, ჩივილს შემოგბედაო, ობლის მოთქმა-ვაებას თუ შეისმენ ნეტაო. ჩემი დედა სად არი,...

შინაურ-გარეულნი ერთმანეთს თაკილობენ ჩქარობენ, ერთმანეთი გადათელონ. უფალო, დაიფარე გოდოლი ბაბილონის _ ვულკანზე შემდგარი საქართველო. უფალო, შეგვიწყალე, რამეთუ...

შენ ღვთის ფიქრი ხარ, ფუსფუსა ფიქრი მაძიებელი ფიქრი კირკიტა. გაბრუებული ღვთისაკენ მიჰქრი, რომ დაიბადოს საქმე ფიქრიდან....

იქ, რიონზე ბონდის ხიდი ქანაობდა… გავდიოდი გაღმა, ხარეს და ჯადოსნურ ლერწამს ვთლიდი. თურმე ბეწვის ხიდი იყო, მე მეგონა ბონდის ხიდი...

სუნი და ფერი დაკარგეს ვარდებმა. მე კი დღეს დავკარგე აზრი-სიყვარული. მართლაც ყველაფერი ალბათ დროს ბარდება მარტო მომიწევს ახლა სიარული....

მომენატრე,გულში სევდა მოკალათდა, შემოაცვა რუხი ფერი სულის სარკეს, ისე ძლიერ მომენატრა შენი სუნთქვა, ეგ გრძნეული,მათრობელა კოცნა მარგე....

გახსოვს, გაზაფხულს მოჰყვა მაშინ გრძნობები ჩვენი, ზაფხულის ხვატში, ცეცხლოვანი ვნებაც ვანახეთ, შემოდგომაზე შეეპარა სიყვითლის ფერი, და ზამთრის ბოლოს ხეივანში...

შენს გულმკერდზე დამიდგია სამოსახლო, ხელისგულებს შენსას საბნად გადავიფენ, რომ ყოველდღე გულთან ახლოს დაგინახო, ასე ყველა სატკივარს და ჭირს დავითმენ....

თავხედი ქარი მოვარდა კვლავ და დავარცხნილ ნუშებს უწეწავს აპრილს, მოგიტანს სათქმელს გულში რომ ჰკლავდა და შენს ფეხებთან ლექსებად დაყრის....