ზეცა ჩემი ნუგეში, პოეზია - მარადის. მოვარდისფრო ღრუბლებსი ჩემი გული გადადის. მუზა როგორც ცოცხალი, როგორც ღვთიურ ფერისა, - ისევ მაღალ ზევიდან მღვრიე თვალებს...
წლები და ჭაღარა მემატება, აღარ ვარ ლაღი და მხიარული... ზოგჯერ კი ბავშვობა მენატრება, ცალ-ცალი ქოშებით სიარული. ძველის ნოსტალგია მომეძალა, გული ვეღარ გულობს...
ვიცი რომ დამიცდი, მე კიდევ არ ვიცი რას ვგრძნობ და განვიცდი, მიყვარხარ?! არ ვიცი და ამას განვიცდი, გტოვებ და მივდივარ, მეტს ვეღარ დავიცდი; არ ვიცი ყველაფერს...
ეს არის ისტორია ქალზე რომელსაც შეუყვარდა მაგრამ არ გაუმართლა ანა–მარი წამოდგა კედელთან მივიდა იქ სურათი ეკიდა შავებში ჩაცმული ქალის დაიჩოქა და თქვა : ნეტავ...
მე შენს თვალებს, რომ დავეძებ, ძიებ-ძიებ, ძებნა-ძებნად, რომელ თვალებს არ წავაწყდი, ცისფერს, მწვანეს, თაფლისფერს და... გეძებე და ვერ გიპოვე, ნეტავ რა გზით...
გაორება! შემინდე ღმერთო, რომ ქალი ვარ და ევად ვიშვი, შემინდე ღმერთო, რომ მოგიხმობ ყოველთვის ჭირში, შემინდე, შვილი წამართვი და გავბედე განსჯა, შემინდე,...
უკვე დაგავიწყდი, უკვე დამავიწყდი, აღარ გამიხსენებ ალბათ მე. აღარც გენატრები, აღარც მენატრები, აღარც მოგონებით გამათბე. დღეს შენ - შენ არ ხარ და, დღეს მე - მე...
თავსხმა წვიმაში გალუმპულა მეზობლის გოგო, ეალერსება სველი კაბა შიშველ თეძოებს. ამ ნიაღვარში, ამ თავსხმაში არ ვიცი როგორ, მაგრამ ვხედავ, რომ მოსდებია ცეცხლი...