ხმაურობს სისხლი ზღვარწაშლილი და ამღვრეული, ცხელმა ტალღებმა ბაგეები ურცხვად ალეწეს და ჩემი სუნთქვით დაორთქლილი შენი სხეული ათრთოლებული მისცემია ვნების...
სარკის წინ დიდხანს ჩერდება ქალი, ეალერსება სხეულს თითებით... ქუჩიდან უმზერს ათასი თვალი, სურვილით, შურით და გაფითრებით. ქალი კი დიდხანს იმეტებს ღიმილს და...
არა ვარ მე შენზე ნაწყენი, ღმერთია მოწამე, უბრალოდ ეჭვებმა შემშალეს, ეჭვებმა მომწამლეს... არ ვიცი ახლა რა მიშველის, არ ვიცი რა გიყო... სჯობია შევრიგდეთ, კამათი...
მე ჯერაც არ მყვარებია არავინ ისე, როგორც შენ მიყვარხარ ახლა. ჩემს ფიქრებთან გაგიშლია კარავი, მოგწყინდება ერთხელაც და... წახვალ. თუმც არ ვიცი, წასვლას როგორ...
თურმე ოდითგანვე ასე ხდება - როცა ვინმე გიყვარს, ვერ ივიწყებ, ჩვენი საუბრები მახსენდება და ფიქრს მომავალზე შენით ვიწყებ... დღესაც სიყვარულს ვერ მოვერიე, ჩუმად...