სიცოცხლე უნდა ქარიშხალს გავდეს, მეხის გავარდნას გავდეს სიკვდილი, მტერიცა გყავდეს, მოყვარეც გყავდეს, მაგრამ არც ერთთან სჭამო სირცხვილი! tariel charqseliani...

მსურდი ჩუმად და ასე ძლიერად, ხელში გაკვდება თეთრი ვარდები. მიყვარდი, მწამდი გულისხმიერად და ვგრძნობ მეტად რომ შემიყვარდები. mama petre msurdi chumad da ase...

ულში ახმაურდა ყინვა, თეთრად შეიმოსა ქედი. უშენოდ ახლა ვინ ვარ, მცივა და შემმოსე დედი......

თოვს?! - ნუშის ყვავილები გეყრება მხრებზე... - გამიკვირდა, ფიფქებისთვის mama petre tovs poezia...

– ეტლი – იმღერე ისე, როგორც გაზაფხულზე მღერიან ჩვენში, დიდთოვლობის და ვნებების შემდეგ.. შენი ბავშვობა, უცოდველი ჩამჯდარა ეტლში, მშვიდობა ამ გზას და ლოდინით...

სიცოცხლის გამოძახილი ცამ მტრედისფერი გადიკრა, ადევნებია ქარი ქარს... მთიდანა წყარო ჩამოდის, ხან მზე ადგება, ხან ნისლავს.....

ვიცხოვრებდი შენთან ერთად სადმე, შორს აქედან... ლურჯი მთების პირას, სადაც თავისუფლებაა ცამდე და სიყვარულს არასოდეს სჯიან. nino aladashvili sadme literatura...

ვდგავარ ქუჩაში და ქარიშხალს ვასწავლი ფრენას, ახლა ღამეა.. მე ტალღების მოვარდნას ვუძლებ. tamar lomidze qarshi qaria...

დამსეტყვე, ცაო, დამსეტყვე, აქა ვარ ჩემის თავითა, გულითა გაუტეხელი, მოუღალავი მკლავითა. vaja fshavela damsetyve cao...

გულში არაგვივით დამიგუბდი...... ახლა.... უშენობა ღალატია...... ფშავის საცალფეხოს ამაუყევ.... სული არაგვს ერთვის რახანია...... musashvili fshavis gzaze leqsebi...