ოთახში მზე მყავს ლურჯთვალება ღამენათევი, განთიადამდე სხივებს მალავს მთვარეულ ცაში, თითქოს და ჰქონდს სამყოფელში რამე ნათრევი, რამე ისეთი რაც არასდროს უგრძვნია...
ვენებგადახნილ მოგონებებს ვებრძვი ოთახში, თითქმის აღარცერთს შერჩენია ჩვეული სივრცე, მე ყოველ მათგანს კვლავ ვათავსებ ფუნჯის ოჯახში, ნახატზე მეტი, ან ლექსზე მეტი...
გამოზაფხულდა, შემობრძანდა ლურჯი აპრილი, სული შთაბერა ახალ სიცოცხლის ფეთქვას... მზე გამონათდა, ხის რტოებზე ისევ მალულად გვამცნო დიდი სიხარულის მოსვლა... merab...
ისევ ჩამისახლდა ქალი მაცდური და ვატყობ ამერევა თავგზა არეული, ვიცი მომინდები ჩემი ამინდივით ღვინით გავბრუვდები როგორც მთვარეული... zura budagashvili isev...