გათოვდა წუხელ...

გათოვდა ვარდისფრად,
იმ ატმის ტოტიდან
შენი ფურცლები,
მათოვდა წითლად,
მაგ ტუჩების
დანაპირები,
გათოვდა თეთრად,
თეთრი ლერწმის,
წელიწად გაშლილს,
გადამიმეტე გადაგიშლი,
ჩემ გულის მოთქმას,
ოღონდ დამპირდი,
შენი თვალების ცქეას
ნუღარ დამიშლი,
სასიყვარულოდ გაგიმეტე,
სასიხარულოდ,
ოღონდ დამპირდი,
რომ არ დამიშლი
მაგ თვალთა ცქერას.
გათოვდა წუხელ,
და შენს ნახვას ჩემო,
ნუღარ დამიშლი.

გურამი თოდაძე