ამ ძველ ტაძარში ბეღურები ისადგურებენ და თითქმის მუდამ ესწრებიან წმინდა სერობას... და როს მხრჩოლავი საცეცხლური მოაქვს ქერუბიმს, თვალებს ხუჭავენ შიშისაგან მათდა...

თოვლიან მთების შორეულ კალთებს ყოველდღიურად მზის ჩასვლის შემდეგ ნათელი ადგას მარადიული... გოლიათები ჭექენ და ქუხან წარსულის ფერფლით... საქართველოზე მოდის...

სად მიდის ეს გზა კრწანისის შემდეგ, სად მიდის მტკვარი? სად მიდის მთვარე მხარსისხლიანი სამასი ფარით? სამასი თასით რა მოაქვთ ჩვენთან კრწანისის მხედრებს? სიცოცხლე...

“პატარა ვიოლას“ ფუნთუშა ლოყებს დაუგზნიათ ჭიაკოკონა, ვარდო გაშლილო დედის ლხენაში! „დედა ენაში“ რამ მოგხიბლა, ჩემო გოგონავ, კურდღლის ბაჭიამ, თუ ჩიტების სტვენამ...

ეს სიხარულის ცრემლებია, როდი ვტირივარ? ქარი ჩამბერავს, ავმღერდები: მე ხომ სტვირი ვარ ქარში გაზრდილი, უგუნურთა მოჭრილი მერე? ხმით საამურით მპყრობი გულთა...

,,გაგიჟდი?" - რას მწერო, მიწყრები, როდესაც კითხულობ ბარათს... ხომ ხედავ, მე შენით ვიწყები, მიყვარხარ, დუმილი კმარა. ამისთვის ნუ გამებუტები, ნუ...

ჩემ წინ დაეცა ჭადრის ფოთოლი, გამოფიტული და დაქანცული, და ზოოპარკის ცისფერ სკამებზე ანთია სიცხის ანაბეჭდები. - გინდა? გაჩუქებ. თუმცა ამ ფოთოლს ვინ გააჩერებს...

მე მხატვარი მინდა ვიყო, ზღვას და თვალებს დავხატავდი, ყველა ფიქრს და ყველა სევდას ქარს და წვიმას გავატანდი. დიდი ფუნჯით ვრცელ სივრცეზე უცნობ ფერებს...

თბილი ღამეა, მშვიდი და თეთრი, შენზე ფიქრებში გავყუჩდები და... ხან თვალებიდან იწყება მდედრი, ხან თმებიდან და ხან ტუჩებიდან......

შენ ჩემი სიყვარული ხარ, ჩემი ოცნების ქალი, ჩემი სული და გული ხარ, სინათლე ორთავ თვალის. ჩემი ღმერთი და რწმენა ხარ, ცა ხარ, მიწა ხარ, მზე ხარ... ჩემი ოცნება...